Piekerdepiekerdepieker

Yep. Gisterenavond was een late avond. Eentje tot voorbij criminal minds en botched.
Het was een compilatieaflevering waar ik al zappend op terecht kwam en het viel me op, hoe lelijk deze mensen ook toegetakeld zijn, dat ze eigenlijk allemaal dezelfde lelijke trekken hebben. Dus om er mooi uit te zien moet je er blijkbaar als eenheidsworst uitzien.

Soit, ik dwaal af. Ik zit hier alweer vanaf 5u. Te veel bezig met dat werk waar ik naartoe ga. We nemen even de trein… Ja hoor, dat doen we. Nadat we duizend keer de treinuren hebben gegoogeld, heen EN terug. Nadat we het programma van de infodag hebben geprint, verloren en weer geprint. Nadat we ons doodgeërgerd hebben aan het gemak waarmee deze keer, want dit is de tweede infosessie, het afspraakadres werd veranderd.

Het maakt een verschil, mensen! Brussel-Centraal of Brussel-Noord!
Voor een leek als ik die jaren de trein niet nam omdat mijn leven naar mijn hand gezet was en ik zo alles onder controle had en die nu weer op het ‘openbaar vervoer’ geflikkerd wordt, kan het serieus tellen. De trein is altijd een beetje reizen, vooral voor mij. Elke treinreis is een avontuur: kom ik er op tijd, kom ik ooit terug thuis en die uren tijdverlies op de trein! Wat moet ik doen, zittend tussen al die mensen met de neiging om weg te lopen…

Ik heb een boek mee, voor de show. Want een boek lezen in een menigte lukt me heel soms. Stemmen, veranderingen van houding, passage van de conducteur zijn invloeden die maken dat mijn focus op het verhaal helemaal het raam uitvliegt.
En een boek lezen is al een avontuur op zich, als het mij boeit, lees ik hem in een keer uit. Al eindigde ik met lezen, een gat in de nacht.
En dan neem ik het boek ter hand een maand of twee later en dan kon ik het net zo goed opnieuw gekocht hebben. Ik weet dat ik het boek heb gelezen, maar ik kan het net zo goed niet hebben gedaan, het is even nieuw als ik er aan begin.

trein

Sherlock, sowieso ben je mijn reisgenoot vandaag, in mijn handtas. Als je dorst hebt, er staat naast je, in de handtas, een fles water. Mocht je mijn programma van de dag willen onderzoeken, in mijn handtas. Is je loep niet zuiver, de brillendoekjes zijn groen van kleur en makkelijk te vinden, in mijn handtas.

En de treinpass, ingevuld. Yep. Voorbereid. 2 blocnotes met de uren van de trein, in mijn handtas. 2 balpennen om zeker 1 ter beschikking te hebben, in mijn handtas.

Nu nog op tijd vertrekken – Waze help! – zodat de kans er in zit dat ik op tijd aankom. Maar de treinvertragingen heb ik niet in de hand. Mijn afspraak wacht om 09u15 in een cafetaria op een hoek met een bepaalde sjaal aan. En anders wordt het een zoektocht naar het juiste adres. Het IS dus echt een detectiveverhaal. Welcome to my world!

Update: waze liet me in rondjes lopen waardoor ik mijn afspraak miste en te laat toekwam. De tranen, die ik zorgvuldig wegwreef achter mijn zakdoek gedoken, rolden over mijn wangen toen mijn afspraak me opmerkte en fluisterend vroeg naar hoe het met me ging.

Geen verdere commentaar…

en nu weer naar huis met een leeg ‘numb’ gevoel.  Ik ben vanmiddag wel nog meer info gaan sprokkelen in het gebouw waar ik kom te werken en nu ben ik moe.

 

Nu nog op de juiste bus hoppen…

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 3 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s