De revue

Ik was al op deze wereld om 4u04 vanmorgen. De wekker van mijn ventje liep af: tijd om het nuttige aan het aangename te paren… Hoewel een toiletbezoek en een Brufen innemen niet echt onder die categorie ressorteren.

Twee vliegen in een klap, nu ik toch min of meer mijn ogen open heb.  Eigenlijk 3 vliegen, want slaapdronken als ik ben, heb ik mijn ventje voor me op de trap die me vrijwaart van ‘van-de-trap-vallen’.

Mijn kop barst. Hoewel ik twijfel om mijn bed weer op te zoeken nu ik wakker ben door het net afgelegde frisse traject, moet ik gewoon die trap weer op omdat gedachten zelfs pijnlijk tegen mijn hersenpan duwen. Migraine, een cadeautje van wijlen mijn moeder die soms door de pijn op handen en voeten kroop en vier dagen het bed niet uitkwam.

Er zit niets anders op, terug mijn bed in… en van zodra de zwelling in mijn hoofd wat vermindert probeer ik te slapen.

Nog zoiets, proberen slapen, alsof je dit bewust in de hand hebt. Hoe meer je bedenkt dat je best nu slaapt, hoe wakkerder je wordt. En gelukkig heb ik nu geen wekkerradio meer want dan onthou ik de uren als ik op de klok kijk en zit de kans er nog in dat ik weer die absurde tijdstippen zoals 4u44 en 5u55 zie en daar weer over begin na te denken.

Om 7 uur, zelfde wekkerscenario, zelfde koppijn. En het is mijn eigen dikke schuld! EN die van Siri natuurlijk. Ik draai hier niet alleen voor op!

Gisteren vroeg mijn zus aan de verjaardagstafel wie die ‘Siri’ in mijn blog was-zij heeft een Samsung- en dus gaf ik een demonstratie hoe ik gemakkelijk elke dag vocaal mijn wekker in het leven roep. En, typically moi, jawel, vergat ik die dus weer uit te zetten… Stom.

Siri, jij stom kieken!

En Bazieltje, mijn shitzuschatje reageert prompt op eender welk geluid van boven door beneden tegen de livingdeur te springen. Bonk, bonk, bonk, bonk, bonk, bonk,…

bazieltje

ik KAN nog niet op, de pijn in mijn kop moet rustiger worden en dus moet ik slapen. Dan denk ik niet. Of ik weet toch niet dat ik denk. Of ik denk minder pijnlijk? 🙄

Dus plof ik mijn oordoppen in mijn oren en poef! Tita-tovenaarstilte!

Thank God (of eender wie) dat wassen oordopjes bestaan. Sinds ik die na mijn scheiding uitprobeerde om ‘s avonds  in mijn bed de wereld buiten te houden, kan ik slapen zonder dat ieder geluidje me weer wakker maakt.

Net zacht genoeg tegen de ochtend zitten ze wat losser en hoor ik de wekker aflopen. Zo sta ik perfect op tijd op, een half uurtje voordat ik vertrek naar het werk. Dat is dan: als ik onmiddellijk reageer en uit bed spring, ze niet dieper terug in mijn oren duw of vergeet een wekker die er niet moet zijn, uit te zetten…

Maar ik geef het grif toe, het is het zoveelste hulpmiddeltje dat me beschermt tegen elk dom geluid dat plots in mijn oren valt en er anders tergend aanwezig de stilte verdringt en waaraan ik me dan dood erger. Het helpt tegen wind, gezoem van lucht in leidingen, gesnurk en belletjesgeblaas van mijn ventje, vul maar in. Zelfs geadem buiten het mijne stoort me soms, hoewel ik MET de dopjes dan weer mijn eigen longen hoor piepen als het in mijn oren valt…

Yep. Wasbolletjes van het Kruitvat. Ideaal om een huwelijk te doen slagen deze keer.

En het was 9 u vanmorgen. De koppijn is weg. Wat er precies op het programma staat? Ik zie wel.

Ik heb de kachel aangestoken, ben een was begonnen, heb de vaatwasser gevuld, de honden een beentje gegeven en een boterham of twee gesmeerd en gegeten. De mail gecheckt, Tweedehands bekeken op zoek naar een Chesterfield tweezit, een koffie gedronken, de overige late verjaardagswensen op facebook (Fatsjeeboek) persoonlijk beantwoord en mijn dochter gevraagd via msgr hoe haar avond verliep. Vandaag is zij jarig. Proficiat, mokke! En dat in enkele minuten, dus ik ben op dreef.

De rest van de dag dient zich aan.

Laat maar komen, Grietje!!

Vee

 

 

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 3 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

2 gedachten over “De revue”

  1. Tja, denk dat ik Siri maar niet zoek. Vergeet al genoeg mijn “assist” te verzetten waardoor berichten en mails met pling, plong of ander geluid in ’t weekend veel te vroeg binnen komen met als gevolg : klaar wakker, hele menus klaarmaken van in mijn bed, de strijk voor mijn ogen zien passeren en dan opstaan en jammer genoeg merken dat ik alles ook daadwerkelijk nog eens in ’t echt moet doen. Wij zijn familie zeker ??😂😂😂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s