In de wind…

Fantastisch toch, die wind! Ik kan er zoveel energie uithalen om ergens met mijn haren los in de wind een stapje in de wereld te zetten.

En deze morgen was het nog fantastischer want de wind was helemaal niet koud en aan zee waait het sowieso harder, hoor je de golven ruisen en kom ik tot rust in een open vlakte waar ik bijna wegwaai.

Vanmiddag kwam daar een flinke stortbui bij maar het idee dat ik toen knus binnen zat, maakte mijn dag goed. Het zijn de kleine dingen die het hem doen…

De zwerm meesjes die bleven zitten in een tak net boven mijn hoofd maken het moment van naar huis gaan mooier en het bericht dat mijn sollicitatie een succes was, geeft me een super’man’-gevoel.

Yesss! Ik kan het nog, en dat met specifieke vermelding van mijn ADHD. Ik zwijg daar niet meer over, dan weten ze het op voorhand en meestal vragen ze dan naar waar ik tegenaan loop.

Yep, ergens heb ik genoeg overredingskracht aan de dag gelegd, of was ik de enige kandidaat 🙄.

Soit, het gevoel geeft me een plotse drive en dat kan tellen in donkere dagen.

Johan (Verminnen), jongen : ik voel me goed – ik voel me goe-oed!

Hoewel ik eigenlijk niet naar Brussel wil…

En om het te vieren had mijn ventje bij thuiskomst het eten versierd met een glaasje wijn.

Neen, ik drink niet, of toch niet alles, ik mag vanavond nog niet ‘in de wind’ zijn (dat ligt er weer vingerdik op, zie) want ik wil plan B ook nog uitvoeren. Op twee paarden wedden… en dan misschien dingen tegenover mekaar zetten.

ik heb toch niets te verliezen, ik en mijn beminnelijke zelf 😂

Niet te veel boffen, Vee. Het is goed  zoals het gaat. Hou de flow erin, let op je grote mond en doe je best. Je astrologenverslag zegt dat je confrontatie met chefs dezer dagen moet vermijden. Je kunt dat!

Ja, ik heb een deel van mijn nabije toekomst laten uitschrijven door een astrologe en hou me zo dicht mogelijk aan het soort dingen die ik best wel en best niet doe op bepaalde dagen. Als ik niet vergeet te kijken! 🙄

En temperen en oppeppen heb ik al redelijk onder de knie, als ik er mij bewust van ben.

En ik heb mijn twee dochters als cheerleaders: goed zo, mama!

Vroeger ging ik mezelf de grond in boren, je kent dat wel, dat van dat engeltje links en dat duiveltje rechts op je schouder.

Het duiveltje zit er minder dan vroeger, de conversatie in mijn koppeke is niet zo bot meer. Ik denk echt dat de meds daar ook voor een stuk tussen zitten, maar ik klaag niet. Het is beter te doen dan vroeger, ik maak minder brokken en voel me minder slecht.

Soit, vandaag toch. Er mogen nog van die dagen volgen en morgen is er teamdag, dus daar zie ik ook al naar uit.

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s