Amai nog nie!!

Amai, wat een weer was dat vandaag! Wegwaaiwolkenweer. Als w-woord is dit een mooike, vind ik.

Ik ben niet veel buiten geweest vandaag, op het werk was ik gebonden aan mijn bureautje want ik had bezoek. Een studente kwam opzoekingen doen in ons digitaal archief.

Nu werk ik hier een jaar en wist ik niet dat we over een digitaal archief beschikten, dat op het onderwerp waar ze naar zoekt betrekking had. Een mens leert bij.

Het ware wel handig geweest dat ik dat had geweten en vooral waar ik het kon aanwijzen, vooral als iemand mijn naam doorkrijgt als verantwoordelijke ter plaatse. Ik zou ook denken dat die persoon van alles op de hoogte is en het op die manier een peulschil is om te vinden wat er te vinden is over het onderwerp. Maar dat ben ik weer, denk ik 🙄.

Ik had wel eergisteren een copy van een mail gekregen die aan haar was geforward, dat er een archief WAS dat ze kon raadplegen.

Alleen stond er niet in waar die te raadplegen viel op de wirwar van schijven en kwam er ook geen uitleg naar mij toe via aparte mail.

Ik heb over het bestaan ervan nagevraagd aan de collega’s die niet met vakantie waren, maar die konden mij niet verder helpen.

Ik had me wel voorbereid op de komst van de studente en verleden week al de kaften klaargelegd ( ik las nl. dat ze kwam maar had de datum in mijn hoofd een week vervroegd).

Good luck als je daarin moet gaan zoeken!

Kortom. Ik was heel hulpbereid maar vooral heel leek en onbeholpen.

Dat gevoel had ik al voordat ze aan kwam waaien omdat het onmogelik is voor gelijk wie om in een jaar tijd alles van WO1 en 2 te weten, laat staan alle niet-geïnventariseerde archieven hierover terug te vinden in de bib.

De boeken hebben sinds dit jaar een standplaats, de rest moet iemand na mij in orde brengen.

En toch had ik ergens het gevoel dat we samen sterk zouden zijn en toch wel iets zouden vinden wat haar eigen studie vooruit zou helpen.

Yep. Gevonden! Volledig anders bewaard dan op de foto s die in de kaft opgezocht kon worden, zegt ze. Maar gevonden! Pluim in ons gat!

De logica van de digitale versie ontging ons volledig en de foto’s 1 voor 1 overlopen leek onbegonnen werk. Trouwens moest ze nog ergens anders naartoe en had ze geen tijd genoeg om de informatie grondig door te spitten.

Ik stuur ze je via wetransfer nog door, zei ik, als je zegt dat je toestemming hebt van de maker om de bestanden te raadplegen.

Een bestand en nog enkele gevonden originele foto’s  inscannen en doorsturen, dat kan ik als de beste…

En ik ben blij, ik heb ergens toch als leek kunnen bijdragen, in al mijn onwetendheid. En al wie iets aan te merken heeft op het feit dat ik ze doorstuurde, had me vooraf beter moeten inlichten. Punt!

Hoera! Na de middag kon ik eindelijk aan mijn eigen werk beginnen want met iemand in mijn bureeltje doe ik niet gauw mijn ding op mijn gemak en kan ik de details niet zo goed onderscheiden van het rumoer dat zich rond me bevind. En de wind woei, wat ook in mijn hoofd het geval was.

Plots kwam er een collega binnen met een drietal, ik neem aan, aannemers en architect-budgetbeheerders in zijn kielzog.

Of ik ergens plaats voor ze had? TUURLIJK!!

Vee laat jullie straks wel buiten, zegt hij en he left the building.

Owkay… Eerst plaats maken, dan stoelen halen want die staan er niet voldoende. Mijn bureaustoel wordt ook, waarschijnlijk wegens de zachtste in de buurt, aangeslagen.

Op deze manier kom ik alsnog niet aan het afwerken van mijn job tegen dat het Kerstmis is, e! Zo ver af is dat niet meer!

Jupla! De bel van de poort rinkelt. Er dienen zich twee veiligheidsinspecteurs aan die ‘vlug’ iets willen overleggen met de vergaderaars die al druk bezig aan het vergaderen zijn. De duizenden kilogram beton en euro’s vliegen mij om de oren, nu gevolgd door de linten die de inspecteurs op de werf willen zien om de onveilige zones af te bakenen.

Hoezeer ik ook wil doorwerken, het beton zit inmiddels tot in mijn oren. Mijn hersenen zitten blok toe en mijn benen wegen gelijk lood.

Ik probeer me echt te focussen op mijn werk, ergens aan een zijtafeltje, maar ondertussen weet ik dat mijn klassement werd verlegd en dat feit laat zich straks leuk vertalen in een portie dubbelchecken!  En ook de stukken van de studente staan nog niet terug in het klassement…

Wil je de controleurs buiten laten, aub?

Tuurlijk!

Het weer is er echt naar om telkens naar buiten te hollen zonder jas en dat terwijl de boel normaal gesloten is voor het publiek, schreeuwt mijn duiveltje.

Oh ja, en ik vergat te melden dat de verwarming werd afgelegd deze morgen en niet meer in gang geraakte. Maar ik straal vandaag genoeg warmte uit, gewoon, volledig van mezelf…😡

Het is gewoon al zo dat iedereen  het ook hier door heeft dat ik alles doe.

En dan denk ik : “Geef jij maar lekker advies aan je dochters dat ze ‘nee’ moeten zeggen als het te veel wordt.”

Het zal nog net niet ‘te veel’ geweest  zijn, dat zal het zijn!

Amai nog nie!

Vee

 

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

3 gedachten over “Amai nog nie!!”

  1. Ojee,
    Als je dan eindelijk ‘nee’ zegt, zal er dan geluisterd worden denk je? Of is dat juist wat je tegenhoudt? Ik ben trouwens ook een kei in mijn eigen adviezen niet opvolgen.. maar dat maakt ze niet minder waar!

    Succes in ieder geval, en let op jezelf! (nog zo’n ‘advies’, betrap ik mezelf nu op .. 😉 )

    Like

    1. Inderdaad, ik kan ook zo goed advies geven aan anderen om voor zichzelf te zorgen en dan gigantisch over mijn grenzen gaan… Bedankt dat je me het gevoel geeft dit te kennen. Het helpt!

      Like

      1. Da’s fijn te lezen 🙂
        En ja.. bij mij mag de ‘H’ soms wel missen, maar de ADD is er altijd.. Als je het leuk vind kun je eens bij mij komen kijken, je inspireert me er wel toe zelf ook wat persoonlijker te gaan schrijven over ADD dus wie weet wat we met mekaar gemeen hebben 😉 Ik blijf in ieder geval meelezen, ook al reageer ik niet altijd. Tot snel!

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s