Op mijn eentje, niet alleen…

Mijn eerste blog op verplaatsing. Het moest er wel van komen…

Efkes tussendoor iets eten en dan blijven  hangen is wel iets wat ik gemist heb.

Mensen kijken, van diverse pluimage en gebektheid, de ene al wat luider dan de andere.

En wat is de wereld klein, ik zie iemand en het kriebelt zodanig dat ik haar toch vraag wie ze is, de dame van bar 10, vriendelijk en correct en de vrouw van een jongetje dat vroeger bij mij in de straat woonde.

Bij doorvragen weet ze ook weer wie ik ben, en wie mijn dochters zijn.

Dus ik eet een soepje met boterham (super krokante korst en lekker, trouwens!) en vertel wat over mijn herlocatie naar een nieuwe gemeente door mijn tweede huwelijk.

Een  S C H A T E R L A C H  van een jongeman met een ‘accent’ dat ik niet echt durf toewijzen (Antwaarps of van Olsjt??) vult de bar. Gemoedelijk zitten is het hier.

Ik geraak niet met mijn mes door de krokante twee korsten en besluit het, wel in discretie, te zeggen aan de collega van de vrouw die ik eerst aansprak. Ik veronderstel aan haar houding dat ze de vrouw des bars is, maar ik kan ook verkeerd zijn.

En zoals ik niet anders verwachtte,   neemt ze vriendelijk nota van mijn opmerking en helpt ze hiermee de eventueel tandenloze medemens die na mij een boterham komt nuttigen… (Schat, ik denk OVERAL aan je ❤️)

Ondertussen bereikt de dialectenmix zijn climax. Dat heb je wel in een microkosmos als een stationsbar, een statische plek midden in een continue mensenstroom.

Ik zit hier op mijn gemak na een infosessie over mijn toekomstig werk deze voormiddag.

Het ging over het zelf invoeren van bepaalde gegevens in een digitaal systeem en ik weet nu tenminste heel belangrijke zaken,  bijvoorbeeld hoe ik volgend jaar verlof aanvraag….😂

Soit, nog mijn koffietje uitslurpen en richting hondjes want het is mijn vrije woensdag vandaag. Vrij, als in : ik kan gaan zitten in een eetgelegenheid en dat zonder dat ik de tijd in de gaten hoef te houden. Genieten, het zit in ons!

Dus toch nog een koffie graag!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s