Wat eten we vandaag…

Nog even wat rust inlassen vooraleer we er weer invliegen.

Gisteren heb ik niet zoveel me-time gehad: eventjes driekwart door en driekwart terug gereden naar de tegenexpert van de arbeidsgeneesheer van mijn oudste – een ritje voor de koning, zoals ze hier zeggen…

10 minuutjes zijn we binnen geweest maar die man was gelukkig dokter genoeg om haar arm op te meten en een armdikte van -jawel- 2cm! meer vast te stellen aan de arm waarop ze gevallen is. Conclusie: als het woensdag nog niet gaat om te werken ga je terug naar de huisdokter…

En door deze wijze woorden wordt ze de twee dagen die de eerste ‘klutser’ haar vroeger had bevolen terug te werken maar die ze wegens te veel pijn niet kon waarmaken, toch betaald.

Mensen, wat een tijdverlies en geldverspilling allemaal! Mocht ik zo onpraktisch in mekaar zitten dan had ik nooit een gezin kunnen runnen! Maar het is een keten dus dan heb je miljoenen en papierwerk genoeg om zoiets te verzinnen…

En met onze regering is het geld bij de rijken te rapen, niet bij gewone mensen zoals ik en al zeker niet bij de jeugd die geenszins toekomt aan sparen op deze manier. En toch proberen ze daar dus nog geld te gaan halen.

I’m as appie as can bie, e – roept mijn ventje.

Ik moet eerlijk zijn en de context vermelden: hij kwam binnen met het nieuws dat de overgang naar 2018 niet denderend zal zijn. Zijn weerapp voorspelt storm en regen en donker weer.

Ik heb geen app nodig daarvoor. En ik zeg nog eens dat ik die negatieve gedachtengang niet kan/wil delen en dat hij dit niet moet meedelen als ik zo positief ingesteld ben als vandaag. Hij weet dat trouwens, negatief nieuws, daar ga ik los over, ik luister er niet naar.

En dus huppelt hij in pyjama door de living met : I am appie as can bie – e!

Gelukkig is hij even zot als ik, ik zou niks anders willen, twee gelukkige zotten samen 😜… en ik heb zo het idee dat we dementer worden met de dag dus ook gelukkiger.

Terug naar ‘wat eten we vandaag…’

Mijn schat heeft de gewoonte om een vers brood direct in de vriezer te steken en een bevroren brood eerst op te eten.

De vraag : -waarom mag IK nooit eens vers brood eten? is hier al meerdere keren gevallen. Zijn antwoord is steevast: “Maar dat IS vers brood, schat!”

Huh?

En toen ik zei dat ik ging ontbijten, zei hij: “Er zijn nog scampi met pasta over van gisterenavond, of je eet ‘verse’ stuutjes. Keuze genoeg!

Als ontbijt? Geef me maar stuutjes (boterhammen) met chocolade, als er nog chocolade is…

Nope dus… Dan maar de pralines die ik kreeg van mijn jongste met kerstdag op tafel gezet met de idee dat chocolade chocolade is.

Niet dus. Dat is buiten de vulling met drank gerekend.

<<<

Ineens schieten de woorden van wijlen mijn ma mij door het hoofd : “Goe verscheen is goe tegoare!” oftewel ‘het gaat apart je mond in maar komt toch allemaal samen in je maag terecht’.

Yep. En met die wetenschap en de wetenschap dat West-Vlaams toch een stuk veelzeggender en korter is dan het Algemeen Nederlands neem ik nu een bijt in mijn praline, vervolgens in mijn stuutje en drink een slok hete koffie.

Smaken doet het niet, maar ik heb ontbeten en kan aan mijn dag beginnen!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s