Nieuwjaarsresolutie

Veefilosoofje

Ik ben uitgeslapen. Kwart voor elf, is het, driekwart van mijn voormiddag heb ik verloren/gewonnen? in bed om bij te slapen.

Ik geef wel toe dat het zalig was, me nog eens draaien in een fluffy donsdeken…

Het idee dat ik te lang verloren in bed lag moet ik gewoon laten varen.

Eens kijken of dat lukt…

“Je zult het nodig gehad hebben, schat!”

Het zal wel.

Het alternatief was boodschappen doen en op mijn gemakje ontbijten…

In de ene hand ‘slapen’ en in de andere ‘boodschappen plus genieten’, wat weegt er door?

Wat ik in mijn slaap gepresteerd heb zal ik nooit weten, vrees ik, hoewel ik zeker ben dat mijn hersenen gewerkt hebben in een andere realiteit.

Soms heb ik het gevoel dat ik tijdens de nacht een totaal ander leven leid, ergens anders, dat ik daar een even gelukkig bestaan heb en ik zou geld geven om daar eens bewust naartoe te gaan.

Ik weet het zeker omdat ik heel vaak moe wakker word. Dus dat is ook al iets.

Er is meer dan wat we waarnemen, wat we ’s nachts denken is creatiever, scheppender vaak dan wat we overdag doen. Daar ben ik heilig van overtuigd.

Hoe kom je anders tijdens je slaap tot oplossingen voor overdag onoplosbare dilemma’s?

Ik heb me eens een tijd verdiept in lucide dromen. Het is een techniek waarbij je bewust kunt leren dromen en tijdens je dromen kunt vragen stellen en een droomrichting kiezen om antwoorden te krijgen. Het lukt ook.

Maar zoals zo vaak vergeet ik dan na een tijdje waarmee ik bezig was en raakt dat op de achtergrond. Net als het schilderen een tijd in de vergeethoek belandde en het lezen van een interessant boek.

Dat kan ik nu op de trein terug opnemen… behalve dat dromen dan…

Mijn schat loopt plots reciterend door de living:

If people make you sick, maybe you should cook them longer. Hannibal Lector.

“Da’s een goeie!” , lacht hij. Hehehe.

Gisteren begon ik met het aankleden van mijn kale werkplek.

Gelukkig zijn mijn collega’s het zelfde idee genegen. Dus hangt er nu een schilderij van mij aan de muur en staan er plantjes en een familie/gezinsfoto op mijn bureau.

Gisteren ben ik ook eindelijk aan een opdracht begonnen. Het begint vorm te krijgen, dat nieuwe werk van mij. Gelukkig!

En vandaag heb ik mijn vrije woensdag waar ik nu blijkbaar weer echt nood aan heb om tot rust en vooral tot de kern van mezelf te komen.

Anders loop ik de kans om mezelf weer oppervlakkig voorbij te lopen en dan gaan we aan een snelheid waarin ik mezelf verlies en uiteindelijk weer geleefd word, wat eindigt in depressie.

Dat wil ik nooit meer. ‘Bewust’ is nodig en beter voor mij. Ik moet me weloverwogen ‘bewust aanwezig’ voelen in elke vezel van mijn lichaam.

Gisteren zag ik op een ander spoor een bomvolle trein met samengepakte mensen die, bij het openen van de deur, er uit ploften en uitzwermden als een nest bijen.

Ik wil die conditionering zo lang mogelijk tegengaan en elk been bewust voor het andere zetten. Ik weet ook zeker nu dat, als mijn barometerlijf ‘stop’ roept, ik bewust van richting verander.

Het kan nog alle kanten op en dat voelt beter dan geen kant op kunnen.

Ik ben er nog bewust bij overdag ook. Ik wil het zo houden.

Mijn nieuwjaarsresolutie…

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 3 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s