30 dagen zonder klagen

Hoe leer je een maatschappij wat geluk is?

Vandaag zou het blue monday zijn, de depressiefste maandag van het jaar.

Ik verwonder mij vaak over hoe alles zo doorzichtig in mekaar zit in deze wereld.

Eerst spreken van een ‘blue monday’ waar ik nog nooit van gehoord heb ( er zal wel een statistiekje van bestaan, ergens op deze aardkloot) en dan een campagne lanceren zoals ’30 dagen zonder klagen’, in volle examentijd.

Probeer het maar eens als student daar ook nog eens energie in te steken. Als er een tijd van klagen mag zijn om je te ventileren dan is het wel in de examentijd.

Of ik er last van heb?

Neen, niet van de ‘blue monday’ en niet van de ‘30 dagen zonder klagen’.

Deze ochtend viel me op hoe mooi ‘alleen’ kan zijn. De hele weg naar het station reed er misschien een paar minuten een auto achter me. Voor me was ik zoals Rémy : alleen op de wereld. Alle lichten sprongen net op groen, ik had parkeerplaats zat.

En een koffie en boterkoek voor op de trein aankopen ging vlot, met een vriendelijke morgen in de Panos en een begroeting op de trein (Goeiemorgen!) toen ik ging zitten.

Ik heb geen geluksbarometer nodig. Ik ben elke dag gelukkig, bewust gelukkig.

Een tijd geleden besloot ik om niets negatiefs meer langer dan een seconde vast te houden. Wie mij kent weet dat ik me enkel druk kan maken als iemand hardnekkig vasthoudt aan het mij betrekken in slecht nieuws.

Stop maar, ik wil het niet horen. Geen doemdenken, geen klagen om te klagen. Gewoon dankbaar om wat er is en nog gaat komen, om wat geweest is ook.

Zoals je uit elke zin alles negatief kan puren kan je dat ook in positieve zin.

En ik betrap me er op dat ik vaak met een glimlach om mijn mond zit. Het is ook makkelijker om gelukkig te zijn eenmaal je door hebt hoe simpel het is.

Af en toe moet ik daadwerkelijk een scherm rond mij trekken om hardnekkige klagers op afstand te houden. Deze energievampiers krijgen van mij 0,0 energie nog.

Zo heb ik wel energie over voor wie echt belangrijk is, voor wie echt een luisterend oor kan gebruiken.

Het is een levensopvatting geworden en her brengt me steeds meer geluk.

Ik kan ook klagen, meer ‘ventileren’ en dan ben ik het kwijt. Daarom is het voor mij niet zo belangrijk hoeveel mensen er mijn blog lezen. Ik vertrouw mijn frustratie toe aan een virtueel blad en ben het vervolgens kwijt, tenzij ik het wil teruglezen…

Dat doe ik vaker maar dan met een positieve instelling en een nabeschouwing van: zo belangrijk was het ook niet om je druk over te maken.

Yep. Het werkt voor mij. Meer moet dat niet zijn..,

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

One thought on “30 dagen zonder klagen”

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s