Ongerustheid

Of hoe de radertjes in mijn kopje kunnen werken

Om 7u30 voel ik me uitgeslapen. Raar hoe een mens zijn uren verlegt. Nu ik om kwart over vijf gemiddeld opsta is 7u30 ‘lang’ uitslapen geworden.

Of hoe relatief tijd wel is…

Ik was niet de eerste. Mijn ventje was net voor mij het bed uitgestapt en toen ik beneden kwam zei hij dat mijn oudste mij om 1 u ’s nachts had willen bereiken, per videochat nog wel, in een groepsgesprek met iemand waarvan ik de naam nog nooit heb gehoord.

Yep. Stof genoeg tot bezorgd zijn en wel om volgende redenen:

1. 1u ’s nachts is geen tijdstip waarop ze me normaal bericht maar eerder iets dat wijst op een crisis

2. Een gezamenlijke videochat heb ik nog nooit met haar gevoerd

3. Het feit dat enkel zij en een ongekende jongeman in die chat opgenomen zijn, verontrust me.

En de vierde, meest alarmerende reden is dat ze zich al een tijdje op de grens van het diepe bevindt, en ik bereik haar niet echt met praten of zelfs daden.

Hulp zoeken via de voor haar gekende kanalen is in haar ogen ook geen optie en dus is ze al een tijdje aan het watertrappelen met af en toe een ‘kopje onder’.

Zucht. Ik weet wat ze voelt, maar daarom kan ik haar nog niet helpen! Machteloos word je daaronder!

S T O P Vee!

Misschien was het een onschuldige impuls dat ze met je wilde videochatten. Ga nu niet jezelf zitten opfokken!

Dus ik heb haar vriendelijk op msgr gevraagd om contact op te nemen met me. Ik heb ook de vraag gesteld aan mijn ex of die iets meer weet over het waarom?

Gisteren was hij nog hier op de koffie en ik herinner me dat hij zei dat ze het zelf moeten doen, onze beide dochters.

Yep. Ik weet dat wel maar dat is ook typisch voor hem, niet te veel in detail uitzoeken wat er scheelt.

Oké, maar mijn moederinstinct zegt dat ik hen beter niet te veel loslaat. Het heeft te maken met onze ADHD-aard.

Ik weet onderhuids ook dat ik niet compleet de navelstreng kan doorknippen, zij en ikzelf willen/kunnen dat gewoon niet. Soms verdrinken we gewoon. Hij kan daar als niet-adhd’er en ik denk ook als man, niet bij.

Het IS gewoon zo.

Telkens ik een poging doe om door te knippen wordt er net weer een hulplijn ingeroepen.

We hebben een rare voor anderen soms on(be)grijpbare unieke band met elkaar, hoe hard we soms ook verbaal uithalen naar mekaar.

Elk apart maar samen sterk in nood.

Noem het een overlevingslijn in een netwerk waar anderen het al zouden opgeven. Ik denk dat we er anders al elk op zich zouden mee hebben opgehouden, met het acceptatiegevecht naar de mensen toe die niet vatten hoe moeilijk het soms onderhuids is om ‘normaal’ te lijken.

Hop. Te diep weer voor een zondagmorgen. Stop er gewoon mee!

Mijn schatje is terug van de bakker met boterkoeken.

Koekoek, zegt hij.

Ik probeer het van me af te zetten, misschien wilde ze me wat leuks vertellen. Ik hoor het hopelijk snel van haar.

… Het is ok, ze heeft bericht dat ze er geen weet meer van heeft. Laten we het daarop houden. Kids!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 3 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

2 gedachten over “Ongerustheid”

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s