Productieve zondag

Oftewel ook drollenzondag…

Ik ga me nu eens neerzetten zie… al de hele morgen ben ik gedreven om van alles te doen: stofzuigen, stof afdoen, lakens wassen en drogen, de tuin drolvrij maken, haren wassen, gelnagels, kledij die her en der hangt opruimen, soep maken, twee broden bakken in de oven uit 1 pakketje voor de broodmachine, eiersalade maken, limonade maken.

Ik heb zo een dag zoals ik elke dag had voor ik mijn meds nam alleen meer geordend. Het geraakt ook allemaal geklaard zonder dat ik halverwege aan iets anders begin.

Gelukkig zijn er ook machines die zaken voor mij doen. Een was-machine en droogkast, een stofzuiger die werkt, een broodkneder, een oven straks, een soepmaker, een sodastream….

Ik mis enkel nog een drolraper die ik kan programmeren om het gazon op zondag alleen gazon te laten zijn.

Je zou me moeten zien, het is al een zondagse vaste taak geworden: handschoenen aan, zak in de hand, haren in de wind en walking the grid.

Ik voel me net Ashley Judd in the bone collector. Het gevoel dat ik paaseieren raap komt elke keer bij me op en ze doen er precies om, geen hoopjes maar stukjes all over the place!

Spoorzoeker is ook een associatie…

Nu, het moet gebeuren. En ik heb ze telkens rond mij lopen, de drie mormels, alsof ze willen zeggen: Hey, daar ligt er nog wat!

Het komt er steeds meer van, dat huiselijk gevoel bekruipt me meer en meer.

Gelijk hoe je het bekijkt, blijkt het niet zo evident voor mij om een huis als thuis aan te voelen, vooral als het het huis van mijn ventje is waar hij geboren en getogen is.

Ik kreeg carte blanche qua inrichten, dat wel, maar soms besluipt me het gevoel dat ik ‘ingetrokken’ ben.

Dat ligt niet aan hem, de dingen staan hier zoals ik ze wil, ik koop wat ik te kort heb en het gebruiksgemak van de keuken groeit met de dagen maar het gevoel blijft als een duiveltje op mijn schouder zitten.

Soms als hij het te warm heeft draait hij de knop van de kachel in en dan roep ik dat ‘ik er ook nog zit’ hoewel het voor mij ook te warm is en hij zich van geen kwaad bewust is.

Het is een kwestie van overleg. Voor hem is dat no big deal.

Ik begrijp hem wel… Hij heeft het jaren zo gedaan, alleen, met twee opgroeiende kinderen. Hij moest wel.

Terug naar het thuisgevoel. Als ik dingen kan maken waar hij straks kan van genieten (hij is namelijk gaan werken) dan voel ik me warm worden van binnen. Dat is mijn bijdrage aan zijn thuisgevoel. Hij eet graag en kan straks genieten van soep, versgebakken brood en verse eiersalade. Homemade. En ik geniet als hij geniet van mij.

Liefde is…

Yep, ik zie hem doodgraag!

De eieren zijn gekookt. Ik ga verder kokerellen.

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 3 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

3 gedachten over “Productieve zondag”

    1. Strijken doe ik praktisch niet meer. Tenzij ik naar een feestje moet en het hemd en de jeans van mijn ventje strijk.
      Het brood is gebakken dus ik relax nu. Veel plezier!

      Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s