Adhd als troef?

Voortaan op je cv

Volgens de krant moet het misschien wel op je CV komen.

(Quote uit De Morgen van vandaag)

Ik zie het al staan of beter hoe zet je dat dan? Onder vaardigheden? Eigenschappen? Troeven?

Gezegend met adhd…

Ik vind het een positieve gedachte, dat wel maar het is wat kort door de bocht dat, doordat de gedachten/ideeën soms door mijn kop razen, ik automatisch veel gedaan zou krijgen in een drukke voormiddag.

Dat op zich is al een paradox want om iets af te maken moet je je kunnen focussen en dat gaat vaker niet dan wel.

Mijn leven bestaat uit herhalend terug opzoeken wat ik al deed om verder te kunnen, dubbelchecken wat ik al deed, todo-lijstjes afvinken en al heb ik zo’ n lijstjes gemaakt, ze dan ook eerst raadplegen om te kunnen afvinken.

Als alles vlot verloopt en ik dingen vlot organiseer en vastleg dan heb ik beter een print met de afspraken bij want zelfs al zat ik middenin het proces en was ik de enige contactpersoon tijdens dat proces, betekent niet dat ik weet wat vandaag om drie uur is vastgelegd, wat ik in detail heb vastgelegd en met wie.

Daarvoor moet ik een samenvatting maken die ik ten allen tijde bij me draag tot alles afgelopen is, anders loopt alles ok maar weet ik niets meer…

Het moet verwarrend lezen zijn wat ik daarnet schreef maar het IS dat ook en het ergste is dat dat ALTIJD zo blijft.

Ik accepteerde het al maar was deze morgen dus weg ZONDER overzichtslijst van wat ik allemaal zo schitterend tot in de puntjes heb voorbereid en dan is een vraag als ‘wanneer is de komende afspraak?’ een dodelijke vraag voor mij.

Dan heb een HELP!!!!!-gevoel en dat overspoelde mij deze morgen zodanig dat ik een halve dag vakantie heb nu.

Ik zei dat ik mijn zieke ventje zou bijstaan, wat waar is maar ook ECHT waar is dat ik in een half uur tijd aanvoelde dat ik supermoe was.

Nog een adhdprobleempje is mijn tijdslijn van gebeurtenissen…

Zit ik gisteren in geuren en kleuren te vertellen hoe het bij de ramp van de ‘Herald of free enterprise’ alle hens aan dek was en ik daar uren heb gepresteerd in het crisisteam.

Dat was in 87, herinnert mijn chef zich.

Ik krijg een steek: het klopt niet, mijn beleving is die van mijn broer die alles thuis vertelde met verve want ik ben maar in ’89 begonnen met werken. Het kan niet kloppen. Koortsachtig zoek ik wat dan wel klopt want ik was wel degelijk na mijn uren voor een ramp in de weer…

Het is uiteindelijk duidelijk: een mix van mijn beleving tijdens de ramp van de Aircrash van Koksijde waar ik me inderdaad tot de late uurtjes uit de naad werkte in een gespannen maar camaraderiesfeer met de belevenis van mijn broer.

Shit!

Is dat dan liegen?, schiet er door mijn hoofd. Als ik het al niet wist op het moment zelf, niet.

Maar dat vind ik.

Mijn rechtvaardigheids- en eerlijkheidsgevoel dwingt me dan wel weer om vanochtend terug te komen op gisteren en alles recht te zetten ook.

En zo krijg je dus rare blikken want wie begrijpt dat nu als je niet in mijn kop leeft…

Adhd een troef? Heel soms! Maar op mijn CV, geschreven dus, zou ik het niet zetten.

Ik heb het wel mondeling gezegd toen ik solliciteerde met de mededeling: weet waar je aan begint!

Ze weten het al. Ik heb adhd. Het IS wat het wel degelijk is. Soms is het lachen en andere keren is het bijna huilen met de pet op.

Maar ik functioneer. Velen doen dat niet of niet meer.

Soms dus is het een ‘jippie!’ maar vaker een ‘zucht’- wat doe ik nu weer.

Er valt mee te leven, ja, wat moet ik anders zeggen.

Ik moet er gewoon mee leven en vandaag is het wat moeilijker dan gisteren.

Morgen weer een dag!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 3 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

4 gedachten over “Adhd als troef?”

  1. O zo herkenbaar zus. En ook heel vaak nog met een zucht. Het heeft zijn voor- zijn nadelen, alhoewel de nadelen steeds meer beginnen op te doemen met ouder worden. Zal wel ’t gedacht zijn zeker. Zal eerder aan een druk programma liggen momenteel met heel wat zaken buiten mijn comfortzone. Postief bekijken : Eigenlijk best dat ik adhd heb, anders kwam ik die drukke periode waarschijnlijk niet door. Of zou het dan gemakkelijker zijn ?? Yèp, daar ga ik weer. Mij dingen afvragen waar toch nooit een antwoord op komt. STOP !!! Ook herkenbaar zeker ? 😂😂😂 O God, wat moet ma hebben afgezien met ons… Kan niet anders, moet ook een adhd’er zijn geweest zeker ? Wie houdt dat anders vol ? 😂😂😂

    Liked by 1 persoon

  2. Het is wel een worsteling Vee als ik het zo lees.
    Al eerder heb ik gezegd bewondering voor je te hebben hoe je je er doorheen bijt en in het algemeen een positieve kijk op “het leven” hebt. Dus dat ga ik niet herhalen, want dan ga jij dat, net als vorige keer, toch afzwakken.
    Overigens dat “leugentje” over die oude schuit kan volgens mij nooit een leugen worden genoemd. Ik zou het een illusionaire vervalsing noemen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s