Nice weekend!

Er mogen er nog volgen!

Op en weg, ik heb zomaar een kamer geboekt voor een overnachting van vrijdag op zaterdag.

Hup, de auto in, elk een valiesje ingeladen en onderweg niet te veel file. Jippie!

Op naar een gezellige hapjesavond met mijn jongste en haar vriend.

Het lijkt niet zo bijzonder maar het is het wel: bloemkool, kikkererwtendipsaus, kleine pizza s, worteltjes, zoete paprika… en ik bedoel hebben ‘we’ gegeten.

We: mijn ventje (pas hersteld van griep en een longontsteking), haar vriend en ik maar vooral zijzelf.

De conversatie ging vlot, geen enkel obstakelwoord en dat is op zich al een punt : in het verleden werd er nogal geslalomd om moeilijke en geladen woorden heen!

Het werd een normaal gesprek onder volwassenen over toekomst, relaties, anorexia en een kapotte droogkast.

Ik zie in dit moment een wereld van verschil bij haar.

Ik zie haar een wijntje drinken, mij uitnodigen voor het ontbijt morgenochtend en ik zie liefde, naar haar ventje en naar mij toe.

Ze neemt af en toe de woorden autisme en autistische trekken in de mond.

Een ommekeer is het, dat ze nu wel zelf in die richting begint te denken, hoe ze tureluut komt van een paar schoenen waarvan de neus niet in de richting van de andere paren staat…

Ik herken al jaren sommige dingen hoewel ik het geen autisme zou noemen maar wel aspecten van autisme maar elke benoeming van mijn kant zorgde voor ruzie.

Nu er een stukje acceptatie is DAT er iets is, kan ze er zelf mee lachen.

Trots ben ik. Over waar ze bewust mee bezig is, over hoe ze de dingen aanpakt, met vallen en opstaan.

Ze heeft zelf broodjes gebakken en ik beloof haar er bij het ontbijt eentje van te eten.

Mama, het zijn lekkere, hoor!

Ingrid Paulussen

Keuvelend wandelen we samen naar het hotel, drinken we er ‘gevierent’ (met zijn vieren) nog eentje aan de bar en nemen we knuffelend afscheid.

Ik ga met een heel goed gevoel slapen en zie al uit naar morgen.

Voor het ontbijt wil ze namelijk dat ik met haar ga winkelen in de Jumbo. Ze wou samen, weer iets wat bij haar niet evident is.

We tetteren de weg er naartoe en plots ben ik het die word overspoeld door de vele keuzes en kleuren die uit de rekken springen. Maar ze heeft het door, stelt me gerust en loopt van de ene toonbank naar het andere rek alsof het haar winkel is. Binnen de kortste keren staan we terug buiten en tetteren we onszelf weer naar huis.

Ook bij het ontbijt betrap ik haar met yoghurt en noten.

Bij een wandeling door de stad praten de mannen over koetjes en kalfjes en hebben wij het over moeder-dochterzaken. Ook weer iets wat niet evident is zonder op een teen of twee te trappen…

Sphynxgalerij (locatiegebonden cultuurwerk)

Nu dus niet.

Weer valt het me op dat ze losser is, het mag allemaal op het gemak, niets is getimed. En de zon helpt ons om echt te genieten.

Ze mist vitamine D3, heeft ijzer- en calciumtekort. Dus de zon geeft haar vitaminen en laat dat nu zijn wat ze graag doet: zonnekloppen op een terrasje. Ze heeft het toch koud en ik leg mijn jas over haar.

Ik geniet drievoudig : van haar, van de zon en van het hele gezelschap in de zon, wat drinken en mensen kijken en praten.

Normaal zouden we dan al richting huis vertrekken maar we besluiten omdat het zo gezellig is, op de bots, wat langer te blijven en samen als afsluiter iets te eten.

Okee! zegt ze direct bij het zien van de pancarte bij ‘carnal’ en dus reserveer ik nu al want wie weet hoe vol de zaak op een zaterdagavond zal zitten…

Ondertussen is het vier uur geworden en wil ze een tomatensoepje.

Goed zo, meid. Je houdt je aan je programma!

Even daarna wandelen we verder de stad in. Ze moet stilaan zichtbaar de pijn verbijten die ze al sinds vanmorgen heeft aan haar heupen. We moeten er zelfs trager door stappen…

Als je liever naar huis gaat om te rusten, motje, geen probleem. Dan rijden we wel naar huis.

Allez mama, ik ben 22. Dat kan toch niet! en ik hoor je wel e, je wil niet blijven!

Even steekt haar ruzieduiveltje de kop op.

Schatje, we willen zeker blijven, als dat lukt voor jou.

Mama, het lukt wel, hoor! Ik heb dat nog nooit gehad!

Ik zoek oorzaken samen met haar. Haar calciumtabletten? Verkeerd gelegen? Ontsteking van haar heupgewrichten (misschien is het erfelijk?)…

In het restaurant ebt haar pijn door het zitten weg. Het is er dan ook supergezellig. En ik geniet ervan dat, als de mannen weg zijn ze stiekem nog wat frietjes uit de puntzak grabbelt, terwijl ze al een stuk zalm en een kommetje groenten op heeft.

Yep, mijn focus ligt onuitgesproken op haar eten.

Ondertussen belt de oudste om te zeggen dat ze haar flexijob heeft.

Goed gedaan, motje! Het is leuk om ook haar te zien openbloeien de laatste tijd. Iedereen roept haar proficiat toe.

Wat de liefde al niet vermag!

Een flexijob waarvan ze bovenop haar reguliere job zelf de uren mag inplannen en onbelast mag bijverdienen.

Ze wil sparen en met haar ventje gaan samenwonen binnen een jaartje.

Ze gaat ervoor en deze keer heeft het volgens mij (tja, wie ben ik? – een bezorgde moeder die bij onheil als een leeuwin haar welpen verdedigt) ook slaagkansen want het is een crème van een jongen die haar op de eerste plaats zet en zo ervaart ze het deze keer WEL.

Zo moet het ook!

Soit, na het eten vangen we uiteindelijk de terugreis aan, om beurten rijdend.

En het mag gezegd: wat ben ik blij dat ik ook thuis kan komen!

En vandaag, hoewel ik me voorneem om ook te rusten, heb ik drie pups geschoren.

Zij blij, ik blij!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 3 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

One thought on “Nice weekend!”

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s