Yep. Ik voel het, het wordt weer zo n dag…

Het besef komt later, samen met wijsheid?

Ik heb het sinds gisteren in mijn lijf hangen, dat onbepaald gevoel waarin ik verdrink zonder een vinger op te kunnen leggen.

Ik voel me goed en ook slecht. Dat duale in mij is er weer. Het is lang geleden, misschien gebeurt er te veel waar ik moet tegen op boksen.

Ik kan veel aan, ik heb energie over maar soms zijn de gevoelens er, totaal niet in verhouding met het moment.

Gisteren was ik intens gelukkig: dochter op bezoek, zon, mijn ventje aan de visbbq. En alles ging op t gemakje.

Misschien zit het daar wel, ik en schijnbaar naar de buitenwereld op t gemak. Maar in mijn koppeke ben ik al bezig met vechten.

Ik weet dat mijn vent een moeilijke hartpatiënt zal zijn, hoewel ze me ervan overtuigen dat hij gewoon niet veel zal kunnen na de operatie.

Ik geloof dat hij het toch zal proberen, al wat hij niet mag doen.

En ik wil niet de stempel krijgen dat hij van mij niets mag doen. Een van de zaken waarom we getrouwd zijn is omdat we mekaar laten zijn zoals we zijn.

Hij krijgt het op zijn heupen, nu al als er woorden vallen als ‘niet mogen, niet kunnen…’

Soit, hij heeft gelijk. Ik moet het loslaten, anders bijt ik me vast in ruzie maken en dat willen we alletwee niet.

Het is dus een mooie dag geweest maar ik zei hem wel dat ik ‘verdronk’ ’s avonds. En totaal mijn vinger erop leggen kan ik niet.

Want deze morgen schijnt de zon, heb ik goed geslapen en zie ik werken zitten, maar het gevoel zit er nog. Onrust, als een klein bommeke dat op ontploffen staat. Ik probeer vandaag mijn tong af te bijten, want ik zal niet kunnen stoppen als ik begin.

Ik ben hypervrolijk en vanbinnen toch melancholisch en ik zit rustig op de trein schijnbaar, maar mijn gedachten racen en ik zal veel weg en weer lopen vandaag.

Hopelijk stoor ik niet te veel. Het is gewoon zo’n dag dat ik beter thuis blijf. Maar na een weekend vertrek ik beter.

Want wat als ik geen zin meer ‘over’ heb om ooit nog te vertrekken?

Man, Vee, stop er mee! Je maakt jezelf gek!

We zijn er bijna. Misschien merkt niemand het en wekker ik pas vanavond weer als ik thuis ben.

Yep. This IS me. En het is gvd niet makkelijk soms!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 3 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

2 gedachten over “Yep. Ik voel het, het wordt weer zo n dag…”

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s