Wat kan thuis zijn heerlijk zijn

Plots was daar Marijke Pinoy

Net voor ik vertrek naar het werk overvalt me deze gedachte.

Misschien is het net omdat ik wegga dat dit gebeurt. Zou een mens die de hele tijd thuis is dat ook voelen. Soms?

Soms ben ik mij bewust dat een gevoel me bekruipt. Dat zijn heerlijke momenten van bewustzijn.

En ik heb mijn bril weer aan.

Gisteren was chaotisch en babbelachtig. Eenmaal thuis werd ik me ervan bewust dat ik mijn pil niet had ingenomen. Tada!

ik merkte het eens zelf op!

Ik was beter niet zo gelukkig vertrokken! De trein heeft blijkbaar ook dat thuisgevoel en heeft 14 minuten vertraging.

En dan slaat mijn brein op hol en gaat op zoek naar alternatieven. Ik erger me eraan dat de borden en omroeper in het station 14 minuten aangeven terwijl de app al op 16 minuten staat.

Als dat al niet synchroon loopt, waarop kan een mens dan nog vertrouwen?

Op jezelf, Vee, op jezelf. Dat deed je vroeger al dus what’s new?

Soit. De trein is er, de verontschuldigingen volgen ‘wegens problemen tijdens het eerste deel van deze treinrit… blablabla.’

Je weet daarmee zoals gewoonlijk niets.

Ik geraak op mijn werk, en dat terwijl ik thuis kon werken.

Dat heb ik dan weer: 1 collega zou alleen zitten dus ga ik ook. Niet dat ze er iets van maakt om alleen te zitten, maar dan denk ik, ok. Mocht ik het zijn, dan zou ik dat ook fijn vinden.

Twee uur vroeger op, vertraging en een flitsmarathon deze morgen. Het wordt een risicovolle dag 🤣.

Eigenlijk heb ik fysiek wat verzendstukken in enveloppes te duwen die dringend de deur uitmoeten dus het is niet echt onnodig om te gaan.

Ik ben wel blij met mijn collega’s en mijn werk, dat wel. Naast de voor mij voldoening gevende jobinhoud, valideren we elkaar en hebben we, tussen de concentratie (vooral van hen dan), ook veel plezier, wat voor mij noodzakelijk is om de boel als ‘niet saai’ te classificeren in mijn hoofd.

Ik had dit voorop staan in januari: de balans moest echt doorslaan naar jobinhoud, collegialiteit en mogelijkheid tot bijleren toe om de reistijd en vroege uurtjes te compenseren.

Het is niet zo dat ik opties om naar West-Vlaanderen terug te keren heb uitgesloten maar tot nu toe voel ik niet echt de ‘need’ om te veranderen.

Je tijdspanne om iets over een andere boeg te gooien, is twee jaar, Vee. Het is nog te vroeg!

Het ging relatief makkelijk om mij aan te passen en het kriebelt wel op sommige dagen, zeker als ons hecht team veel verandert en dat staat er aan te komen. Ik zie wel.

Dus nu ga ik naar Brussel, hou mijn ogen open en geniet van mijn werk. Sowieso worden mijn horizonten steeds ruimer en ben ik me bewuster van wat ik kan en aandurf.

Man, zo serieus!

Het leven begint aan 50? Maar het begon aan 30 en 40 ook.

Ik had het nooit durven denken dat het zo is. Ik was er normaal in mijn jonge ideeën en zo moeilijk als alles liep -gepland door mezelf- zeker aan 25 niet meer.

Daarom ook : geef de depressieve jongeren nooit op, een deel ervan gelooft gewoon niet in een toekomst omdat ze die niet kunnen bevatten.

Je bent wie je bent en eenmaal je accepteert dat jij alleen dat moet accepteren komt de rust om keuzes te maken die jou doen groeien.

Mama zegt het, meid!

En daar knelt ook het schoentje: mama is iemand om je tegen af te zetten, je wilt het zelf doen. Dat doet mijn oudste dus ook.

Daarom, rode neuzendag en cggz’s en laagdrempelige psychiatrische hulp zijn voor sommigen echt essentieel.

Uhum. Stooooooop!

Lang geleden dat ik dat tegen mezelf moet roepen.

Hou het ‘loecht’ zou mijn ex-schoonmoeder zeggen. Luchtig, vrolijk en vrij.

Laat ik het vandaag daar bij houden.

Of nee. Daarnet sprak ik Marijke Pinoy aan op de trein dat ik nog Soeur Sourire heb vertaald uit het Frans voor haar. Ze bedankte mij hartelijk.

Yep. Daarom moest ik de trein op vandaag. Het leven zit vol verrassingen!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s