T begint weer goed…

Ik zit in de trein. Toen ik vanuit mijn auto de parking opstapte overviel me het bewustzijn dat ik traag stapte. En het besef gaf me een rustgevend gevoel.

Nooit stap ik anders een winkeltje binnen om een tijdschrift te kopen maar vandaag, hupla, een vt-wonen heb ik al op zak. Rustig bladeren straks.

Weer overvalt me mijn kalme stap. Ik heb zeeën van tijd.

De roltrap brengt me boven, de trein staat klaar voor me, ik moet maar instappen. Iemand roept: he, hij staat er wel vroeg deze keer! Een ander: het is dan ook dinsdag vandaag!

Ik knoop het in mijn hersenen, of doe een poging want een futiel iets wat niet nodig moet onthouden worden, hoeft niet in mijn warrige hersenpan opgeslagen te worden.

Nu nog een wagon of twee doorstappen en ik zit boven goed.

Topmorgen!

Ik blader, we stoppen in Gent, ik blader en herinner me dat ik toch mijn gsm meeheb nu ik erover nadenk, en net op dat moment komt de conducteur.

Tegenover mij komt een Deens uitziend type zitten, hij strijkt zijn broek glad en zegt goeiemorgen. In het Nederlands.

Goeiemorgen. Ik geef mijn abonnement aan de conducteur om uit te lezen. Hij bedankt me en geeft het terug.

U zit wel in 1 ste klasse, mevrouw! De twee aanpalende wagons langs beide kanten zijn 2 de klasse.

De heer recht tegenover mij lacht en ik zeg: dan ga ik maar en haal mijn mantel uit het bagagerek en drop mijn magazine en gsm en abonnement in mijn handtas.

In de gang kom ik de corpulente conducteur tegen, die nu aan de kant moet om mij te laten passeren van elite naar middleclass.

Eigen schuld, superdikke kamelenbult!

Innerlijk voel ik me nog steeds kalm. Een keer per jaar verkeerd gaan zitten mag ik van mezelf. Trouwens, ik wist van niets. Pas toen ik er op gewezen werd, zag ik de grote 1 staan.

En je vindt dit flauwekul, Vee, geef toe!

Een mens is nogal een geconditioneerd wezen.

1 en 2 maken de orde van de dag uit. 3 is dan waarschijnlijk achteraan de trein meelopen…

Ik kan me niet voorstellen hoe lelijk en arm en onaangepast je moet zijn om in categorie 4 te vallen. In 5 ben je wellicht onzichtbaar gewoon…

Ik ging zitten recht tegenover een laptoptypende, wat oudere -ik vermoed- zakenvrouw, met dezelfde kledingstijl als de Deens uitziende heer. Geen klasseverschil. Ze keek op want het tijdstip waarop ik tegenover haar kwam zitten was onlogisch, zo tussen 2 stations in.

Een verantwoording welde in mij op en ik bekende dat ik uit 1ste klasse was weggestuurd.

Ze vroeg glimlachend: En, was er een verschil?

Nee dus, aangezien ik het niet doorhad. Ik voelde me er ook tussen passen. Alleen het vasttapijt is me als major feature bijgebleven.

Mensen betalen dus voor vasttapijt, Vee!🤓

Misschien werd ik misleid door het Engelse koppel met hun paar maanden oude baby in trappelzak die in 1ste klasse zaten.

Wellicht werden zij misleid en wisten zij veel dat een treinticket duurder is waar vasttapijt is gelegd…

Wellicht is dit voor hen de standaardprijs voor een Belgisch treinticket naar de luchthaven.

Het is wat het is!

Vee

Auteur: vee68

Ik ben nu vooral mezelf, hou van steampunk, motorrijden, creatief bezig zijn met interieur, heb eindelijk weer een boeiend werk en toffe collega’s, verf, olieverf, tandwieltjes en knopen. Mijn 4 shihtzu's zijn mijn 'keppetjes' Mijn gezin gaat altijd voor.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s