Gsm-loos? No way!

En ik die dacht niet verslaafd te zijn aan mijn gsm! Tarara!

Wat heb ik je gemist, mijn mobiele connectie met al wat me lief is!

Mijn gsm lag donderdag leuk te liggen op mijn bureau op het werk. Niets mis daarmee, ware het niet dat ik dat besefte op de rijdende trein naar huis.

Top! Goed om te flippen maar dat doe jij niet, e, Vee?

Nee, tuurlijk niet.

Maar het zat toch dicht tegen de flipgrens aan, dat brein van mij.

Want hoe zou ik nu de mensen inlichten over het resultaat van mijn weekendonderzoek? Ik zou zelf ongerust zijn!

Yep. Vandaag 3 voicemails waaronder een van mijn oudste:

“Zeg mama, als je een sms kunt sturen, dan kun je op zijn minst oppakken als ik je bel!!!!

Hela! Ik kon niet!Ik had hem niet bij me! En of je nu boos of ongerust bent, maakt helemaal niets uit! Dit is pure overmacht.

Net als mijn vriendin die twee keer gebeld heeft en een collega die me eerst bijna de koude schouder gaf vanochtend. Tot ik vertelde dat ik vier dagen gsm-loos door het leven gegaan ben.

Allez, nuance, Vee, zonder je eigen gsm.

Oke, ik had de gsm van mijn ventje maar daar moest ik telkens om vragen want ook hij is gehecht aan zijn mobieltje. Of die moest aan de lader… en sowieso, het was de mijne niet.

Om niet te spreken over het feit dat elk telefoonnummer dat van belang is in MIJN gsm zit en ik dus NIETS heb aan de talloze contactpersonen in zijn gsm.

Wel lief dat ik hem zonder vragen kreeg om naar mijn dochters te smsn, dat wel.

Maar ik had ook een afspraak af te bellen en dat nummer stond dus in MIJN gsm.

Ik wist de naam van de contactpersoon niet meer om die op te zoeken op de vaste pc, terwijl ik die anders wel tijdens het scrollen had gevonden.

En ik had het geduld niet om aan pc-banking te doen nu het via mijn vingerafdruk niet kon.

Strontverwend ben je, Vee.

Yep. Volledig. Ik ontken het niet. Ik mag dat ook zijn van mezelf als het mij helpt functioneren.

Mijn agenda zit in mijn gsm, mijn wazegps is mijn redding om ergens naartoe te rijden, 2de hands afsnuisteren gaat zo makkelijk op mijn gsm, mijn oude gezin zit op msgr te samen dus ik hoef hen niet apart te gaan berichten, enz.

Allemaal dingen die ik, met mijn adhd, naar MIJN hand heb gezet.

Onthouberichten aan mezelf, mail in 1 vingerknip. Hoe makkelijk kan het zijn?

En dus heb ik het toestelletje deze morgen net niet gekust.

Ik had mijn oplaadkabel mee in het dubbel want het appeltje was onzichtbaar en moest nodig geladen worden.

Algauw kwam het eerste rode streepje tevoorschijn, als een s.o.s. Mijn reddingslijntje.

En op de trein naar huis telefoneerde mijn oudste euforisch dat de lening goedgekeurd is.

Zulke momenten wil ik niet missen! Mijlpalen in het leven van mijn kids, contact met mijn pa. Ik mag niet denken dat ik onbereikbaar zou zijn als er iets gebeurt.

Ik heb het ooit meegemaakt dat we te laat aankwamen, de oma van mijn ex was al gestorven terwijl de boodschap via het hotel waar we waren was dat ze er slecht aan toe was.

Dat moment dat je niet had mogen missen, vergeet je nooit.

En zeggen dat ze het vroeger ook niet wisten geeft me des te meer reden om dot soort gadget te gaan verdedigen. Vooruitgang is niet altijd teloorgang!

Joepie, mijn geluk zat vandaag in het hoekje van mijn bureaulade.

“Vergeet je gsm niet!”, roept mij collega bij vertrek.

Ik vind het niet erg, je kan het me maar beter helpen herinneren want dit wil ik zo weinig mogelijk meemaken.

Ik zeg “zo weinig mogelijk”. Ik weet hoe ik ben en calculeer mijn eventualiteiten alweer in. Dit is zeker niet eenmalig. Zucht!

Vee

Te

Gisteren had ik het weer. Dat “te”-gevoel.

Gisteravond was alles te veel. Komt het door mijn productieve voormiddag? Of gewoon door mijn stemming?

Alles wat in mijn oog viel was te. En om mijzelf nog war dieper te duwen ging ik, sinds maanden, op de weegschaal staan…

99,7!!!!!!!!! Dat is als je een BMI-calculator wilt gebruiken af te ronden naar 100!

Yep. Me šŸ˜„.

Maar schat, ik zie je graag zoals je bent!

Ja? Vertel nog eens wat. Ik zie me niet graag nu ik weet dat ik de 1 zie staan. Te weten dat ik een paar maand geleden 700 euro neertelde om mij een virtuele maagband te laten aanmeten. Weggegooid geld!

Ik ben gisteren prompt gaan zoeken naar de kostprijs van een gastric bypass. Die kan ik dus niet betalen. En met een BMI van 34,2 ben ik er nog lang niet…

Heb ik dat ervoor over? Ik denk het stilaan wel, ik ben diĆ«ten zo beu, ik eet te graag en ik heb een maag die knort van ’s morgens tot ’s avonds. Al sinds mijn jeugd.

En dan heb in nog een man die me graag verwent.

Resultaat: veel op restaurant, veel kokkerellen, veel pudding, pannenkoeken, wafels… en dan kan ik me alweer niet bij eentje houden.

Ik moet misselijk worden, dat is de enige kans om geen vreetbuien te hebben.

Net zoals een alcoholieker niet meer drinkt na het innemen van misselijk makende pillen, wil ik een pil die te veel eten onmogelijk maakt.

Stoppen als je honger gestild is is de regel, niet overeten.

Wel, ik heb ALTIJD wel honger.

In Nederland is er een plaats waar je een gastric bypass kan laten doen met een afbetalingsplan. Ik heb een mail gestuurd.

En mijn ventje zei: je gaat toch niet naar Nederland, ik kan je voor de aftercare niet telkens gaan bezoeken. En dan volgt het verhaal van zijn ex die verwachtte dat zij dit ook wou en wou dat hij dit ging betalen.

Pissed word ik.

1. Ik ben zijn ex niet en

2. Ik betaal mijn zaken zelf.

Ik weet het, hij bedoelt het niet zo maar ik stoor me aan de vergelijking.

Ik ben ik, uniek en geen afgietsel van…

Ik begrijp niet waarom we woorden hebben, zegt ie. Ik ook niet, alleen dat het ‘te’ was…

Maar in bed kruip ik uiteindelijk wel weer tegen zijn oksel aan want anders kunnen we niet slapen, allebei niet.

En ik heb afgesproken met mijn dochter dat we beiden haar voedingsplan gaan volgen: ik om te vermageren en zij om eten vol te houden.

Yep. We steunen mekaar. Ik zie het niet als diƫten, maar als een wederzijds hulpplan.

Vanochtend gaf de weegschaal 98,7 aan. Dat is het hoogste wat ik ooit woog. Time for a plan!

Dus No more cookies, geregeld fruit als tussendoortje en veel water drinken. Op het werk is de fruitmand vandaag weer vers.

Ik ga ervoor.

En nu hopen dat mijn mail geen haalbare afbetaling oplevert want de verleiding is groot, zoals altijd bij mij…

Love you, schat!

Vee

Top!

Meer moet dat echt niet zijn!

Het is een prachtweekend tout court!!

Mijn jongste en haar ventje maakten gisteren een korte maar gezellige stop en vandaag kwamen mijn oudste en haar sweetheart net langs.

Mijn ventje showde zijn bar die hij voor zijn verjaardag (over twee maand! ) kreeg en was een klein jongetje dat net een nieuw speeltje kreeg…

Dank u tweedehands.be!

Nu is een tweede ruimte ingericht naar onze smaak en dat binnen een budget dat haalbaar is voor ons.

Het leven is aan de genieters!Ā Dat doen wij voor 300 %.

Naast de gezelligheid is het hier ook stilaan een weggeefwinkel geworden: mijn oudste is met twee extra-tuinstoelen en een soldentafeltje nu huiswaarts en de steampunkkleren van ons huwelijk heeft ze mee voor een vriendin en haar moeder, in bruikleen weliswaar.

Yep. Alles gaat van hand tot hand. Zo heb ik het graag.

Op het werk staat er sinds deze week ook een weggeeftafel waar alles wat de ene collega niet gebruikt door een andere kan worden opgehaald en er komen en gaan op die manier geen spullen verloren.

Ben ik nu een ‘groene’? Nee, ik hou gewoon van oud en doorleefd en van snuisteren. Noem het een leuke verslaving. Dat het weinig kost is mooi meegenomen. Het maakt dat er een reisje deze zomer wel van af kan.

Het is dus een topweekend vol gezelligheid en vrijgevigheid.

En de hondjes genoten ook net van hun weekendwandeling in een frĆŖle namiddagzon.

Man, wat snijdt de gure wind in mijn gezicht!

Maar dat doet op zijn eigen manier dan ook weer deugd. Noem het zelfkastijding. Het maakt dat een mens de warmte bij thuiskomst nog zo apprecieert.

Op het gasfornuis ‘blobt’ het kokend water bijna uit de kom. Ik maak straks eiersalade, om in de huiselijke sfeer te blijven.

Meer moet dat echt niet zijn!

Vee

Shopping spree

Ik hou van snuisteren!

Af en toe heb ik zo’ n drangmoment: ik moet wat geld uitgeven. Niet zomaar random, zoals mijn ex zo vaak dacht. Nee, als ik het geld kan missen, snuister ik graag rond.

En dan koop ik soms dingen die afgeprijsd zijn, omdat ik die al in een project voor me zie.

De commentaar is vaak geweest, ik weet dat je dat niet kunt laten liggen voor die prijs. Jij toch niet.

Ik koop echter niets wat ik niet nodig heb, al is het misschien over een paar jaar. Het past wel altijd ergens in of bij.

Of ik koop zaken die mijn dichte familie kan gebruiken omdat ik dat ergens opving in een gesprek. En dan geef ik dat als niemand er nog aan denkt.

Ik hou van de gezichten die dan getrokken worden. Het geeft me een goed gevoel ook.

Wat een ander daarvan vindt is mij gelijk.

Ik ben rijk in mijn ogen, rijk aan een liefdevol gezinsleven en warmte. Rijk aan zaken waar ik vrolijk van wordt en dus kan ik af en toe wat geld missen, hoewel ik ook maar een gewoon salaris heb.

Het hoort bij mij, ik hou van snuisteren op tweedehands, in winkels als Kwantum, Leenbakker, Casa en Blokker, Hubo, Gamma en ik kan er een jaar door lopen slenteren zonder iets mee te nemen totdat ik iets vindt dat in mijn visie past.

Gisteren en vandaag paste het in mijn dag. Qua tijdindrling, qua actief zijn, qua buitenshuis komen. En daar varen de hondjes ook wel bij want we zijn een harnasje rijker.

En dus ging ik, zoals beloofd en dat had Baziel onthouden, ook wandelen, samen met mijn ventje. Een frisse winderige neus halen, energie opsnuiven, wij samen en de drie kastaars.

Het was een leuke dag, al bij al.

Een bad met een kop koffie in de hand is een goeie afsluiter, voor een uitslaapwoensdag.

En dan Blade II kijken met blik op oneindig…

Yep. Het kon slechter!

Vee

Tweedehands

Eigenlijk heb ik een oude ziel. Vandaar waarschijnlijk mijn interesse in alles wat oud is. Een oud huis trekt me veeleer aan dan een pasgebouwd strak appartement. Een oude gekrijtverfde kast heeft meer karakter dan zoā€™ n blinkend vingerafdrukhoudend model. Verweerd is voor mij mooier, ook een verweerde kop wekt meer mijn interesse dan een babyface.

Daarom zal ik ook nooit Botox spuiten (mijn budget laat dat trouwens verre van toe) en zal ik eerder een oldtimer in mijn hart sluiten dan een sportkar.

En dan heb ik het niet over mijn ventje, hoewel die ook al aan meerdere van de bovenvermelde criteria voldoet! En hij is sexy.

Wij houden van Steampunk, van Chesterfields, van stovehoeden en radertjes, van smeedwerk en gezelligheid. Ik hou van Sherlock en kostuumdramaā€™s. En ik heb dus een verslaving (typisch!).

 

Toch wel meer dan een keer per dag schuim ik tweedehands af, op zoek naar spullen. En ik heb er al een neus voor, al zeg ik het zelf.

Terwijl mijn ventje de gadgets uitpiept die er op de markt komen, zoek ik het internet af naar creativiteit met oude spullen.

Op dat vlak passen mijn ventje en ik ook bij mekaar: oud en nieuw samensmelten is onze passie. Koper en neon, mechaniek en oude meubels.

Yep! ik ben in de verkeerde tijd geboren maar als ik daar aan denk, dan ook weer niet want ik vrees dat de geplogendheden van begin negentiende eeuw niet-echt aan mij besteed zouden zijn. En ik zou die hoepelrokken waarschijnlijk al meerdere keren in de vijver hebben gekeild.

Hoewel, als je borduren vervangt door breien kom ik soms wel aardig in de buurt! Daar word ik dan, net als bij schilderen en patchwork superrustig van. Huiselijkheid heeft zo soms zijn charme, vooral als buiten de drukte te veel indrukken nalaat en ik niet kan filteren.

Mijn leven is in balans, allez grotendeels. Houden zo!

Vee

Een voormiddagje solliciteren, moet kunnen!

Ik zit weer op de trein. Voor mij was het sowieso een goed gesprek, ik kwam veel te weten over het werk zelf en het kleine team waarin ik eventueel terecht kom. Ik zeg : eventueel, want ik geloof pas dat het iets is als ik bericht krijg.

ik ben volledig mezelf geweest, aanwezig en al, open, eerlijk, babbelwater en over de ADHD en waar ik tegenaan loop.

Nu is het aan hen, of ze het aandurven met mij. Voor mij is het een kans om binnen de opgedrongen werkverandering toch werk te mogen doen dat aanleunt bij mijn vorige administratieve job en daarin voldoening te vinden. Ā Organiseren van zaken, checken van dingen, betrokken zijn in een kleine overzichtelijke organisatie binnen een loggere structuur.

Het zou iets kunnen worden.

Het is wat het is en het wordt wat het wordt. Ik laat het op me afkomen en cross that bridge when I come to it.

En nu zit ik met mijn rug tegen de richting in op de trein terug naar Brugge.

Ik heb gezegd wat ik wou zeggen en net weer dat tikkeltje meer. Zo ben ik.

ik word wat ongemakkelijk nu. In Gent zullen er wel mensen af gaan en dan ga ik met de richting mee treinreizen hoewel mijn gedachten nog altijd tegengas zullen geven.

We blijven onszelf, that is a promise!

 

Vee