Bruidsjurken voor rijke mensen en dan heb je ons

Joepieee! Ik ben maid of honor!

Yep. En ik ben blij dat ik geen bruidsjurk moet zoeken voor mezelf maar mag meeneuzen met de bruid to be.

Mens, zoooooooveel keuze en vooral : zoooooo duur! Als ik de stof en afwerking bekijk van sommige jurken, dan denk ik dat dit waarschijnlijk een nulleke minder moet kosten maar dat zal dan ik wel weer zijn 🙄

Afspraak met twee bruidszaken vandaag.  In de ene hebben ze al jurken vanaf 800 euro. 800 euro is in hun ogen dus een beperkt budget, daarvoor zullen we waarschijnlijk een jurk in zakdoekstof kunnen kopen 🙄.

In de andere kun je zelfs outletjurken kopen vanaf 350 euro. Klinkt goed toch?

Wij hebben eerlijk gezegd geen van beide prijsklassen gezien of zelfs ter plaatse horen vernoemen.

Ik kan me heel goed voorstellen dat bruidjes efkes met de handen in het haar zitten om voor een jurk al dan niet meer dan een maandwedde neer te tellen. Wat een geld! 1800 euro: dat is maar liefst 43.200 oude Belgische franken! Sorry, verklaar me maar gierig, maar dat is voor mij heel veel geld!

Mijn eerste huwelijk werd volledig betaald door mijn ouders en schoonouders, eerlijk gesplit in twee waarvan mijn moeder mijn trouwbroekpak kocht voor 200 euro -en daarvoor moest ik haar al heel lief in de ogen kijken- en zijn moeder instond voor de aankoop van zijn trouwkostuum. Toen kostte mijn broekpak 8000 frank, omgerekend 200 euro. En dat was voor mijn moeder met vier kinderen ook al een pak geld.

Vandaag geef ik eerlijk toe dat, mochten mijn twee dochters nu willen trouwen, ik misschien een beperkte bijdrage zou kunnen/willen storten maar zotte kosten zouden dan toch niet aan de orde zijn want een bruidsjurk van pakweg 2000 euro, daar kun je een aanbetaling voor een autolening mee doen en zoveel zaken meer. Een trouwkleed hangt na een dag in de kast te hangen tot het verouderd is. En dan kun je het meegeven in de kledingcontainer…

Ik huwde zelf in augustus van dit jaar voor de tweede keer met als thema Steampunk en, al bij al viel die kledingkeuze niet al te duur uit via internetaankopen en spaarden we twee jaar om een feest met 50 man te kunnen geven. Yep. Voor de prijs van twee trouwjurken had ik een feest met alles erop en eraan.

Nu heeft de bruid zelfs geen jurk van 800 euro gezien, de aangeboden jurken begonnen pas vanaf 1700 euro.

1700 EURO !!! Ben je zot!!!! En het vergt verdomme veel zelfdiscipline om door de vleiende verkoopster niet direct overgehaald te worden om net die duurste aan te trekken, die inderdaad de mooiste is, het beste bij je persoonlijkheid past, blablablabla. En bestellen kost zeker vijf maand tijd dus haast je, rep je, morgen graag ten laatste beslissen!

No pressure!

En na het passen moet je al je gegevens opgeven.Again, no pressure! Foto’s nemen mag niet en gebeurt dus best ‘in den duik’ om redenen die nergens op slaan.

Gelukkig spraken de bruid en ikzelf vooraf af dat we het spelletje gingen meespelen. Zo kon ze passen welk type bruidsjurk haar echt goed staat en dan zoeken  we wel een alternatief online. Tenslotte zijn er dingen die mooi zijn voor minder dan een maandwedde en kan wat ze hiermee uitwint in voor haar interessantere dingen gestoken worden. Good for her!

Geef nu toe, die ezeltjes die geld schijten zijn nog niet geboren en tot dan moeten we allemaal zien rond te komen in ons paradijselijk Belgenlandje waar alleen de rijken in het belastingsparadijs kunnen vertoeven.

Gewone mensen zoals de bruid en ik hebben andere prioriteiten en lenen voor een huwelijk gaat er voor ons los over.

Soit. Het was mijn bedoeling om een dag onder girls te hebben en dat is gelukt. We hebben gelachen, koffie gedronken, een hapje gegeten en gekletst. En de aanzet tot dromen is gezet maar dan met de voetjes op de grond.

Nee. We zijn geen naïeve achttienjarigen meer maar een ding is zeker: het wordt voor haar en haar ventje een onvergetelijke dag waarin ze zal stralen als de mooiste bruid en daar ga ik als ‘maid’ zeker en vast mee voor zorgen, zie!

Vee

 

 

Dit is mijn ei…

Of zo voelt het toch, ovaal, poreus en breekbaar. Maar het is wel MIJN ei.

Al van in mijn jeugd heb ik iets met tekst, met schrijven. Ik ben nu eind in de veertig, het werd tijd.

Niet dat ik nog nooit heb geschreven, ik heb in een ver verleden een blog gehad, meer als therapie, op een ADHD-site waar ik moderator was. Het klinkt allemaal heel serieus, maar dat was het niet. Het was leuk, ons kende ons, ons hielp ons.

Ik heb altijd de nood aan analyseren gehad, ik kan mezelf “dood”analyseren als het moet en ik ben er ondertussen expert in en dus dacht ik: misschien kan mijn en bij uitbreiding ‘onze’ manier van leven wel iemand inspireren terwijl het tegelijkertijd voor mij een gezonde uitlaatklep is.

Misschien lig je niet wakker van alweer een persoonlijk verhaal. Ik ook niet. Niet van dat verhaal, en niet of je dit wel of niet leest.
Ik lig wakker van andere dingen, waar ik mijn vinger niet op kan leggen maar wat me eindeloos in een vicieuze cirkel van piekeren doet belanden, of eerder, deed belanden vooraleer ik mijn denkproces leerde herkennen en stoppen.

STOP moet ik vaak tegen mezelf roepen. STOP met daarin mee te gaan, STOP met jezelf te benadelen door verder te praten, STOP met je schuldig te voelen omdat je niet onthoudt wat je moet onthouden. Het is nu eenmaal wie je bent, het is niet belangrijk want je hebt veel betere kwaliteiten dan dat.
STOP heeft mijn leven heel wat makkelijker gemaakt. Als vrouw, als moeder, als collega, als familielid.

Stooooop!

Maar het ging niet vanzelf. Het inzicht kwam pas toen de grond onder mijn voeten wegviel, toen ik mezelf tegenkwam. En geloof me, alleen ik kan mezelf tegenkomen met die ADHD-intensiteit dat het benauwelijk gevoelloos wordt, dat de analyse gewoon leidt tot zelfdestructie. En ik was op dat moment al een eind moeder van 2 bloedmooie dochters die naar ik pas later vernam vrolijk 70% kans hadden om mijn ADHD te erven. Yep. Wat dus in het kwadraat waar bleek te zijn.

‘Dank u, mama!’

Hoewel: ‘mijn’ ADHD is het niet. Het is elk apart ‘hun’ ADHD, met hun specifieke problemen, in het Nederlands “comorbiditeit” genoemd.

Maar dat volgt later wel in ons verhaal. Zonder het te benoemen zie je de verschillen zo duidelijk. En hun ADHD is even intens, even kop-tegen-de-muur-stotend bij momenten als dat bij mij soms is.

Ikzelf heb ‘therapie’ achter de rug waar ik bleef vragen om kapstokken om uit de put te geraken. De traditionele therapie van het graven maakte de put alleen maar dieper.

Maar ik ben er uit geraakt uit frustratie (kwaad zijn is innerlijke kracht) en ik mag nu, op dit moment aan mezelf luidop toegeven dat ik gelukkig ben. Omdat ik STOP zeg, ongeacht wat anderen daarvan vinden. Mijn lijf is mijn barometer, alleen ik kan over mezelf beslissen. Dus ik stop als ik stop, ik geef 300% van mezelf en soms zeg ik stop voor een lange tijd.

Het is wie ik ben, ik heb het geaccepteerd. Er viel niets anders aan te doen.

Ik neem ondertussen een viertal jaar meds maar dat ging niet zonder slag of stoot. Want ik mankeerde in mijn ogen niks dat niet overkomelijk was. En dat wolkerige dat in mijn hoofd kwam zweven bij het nemen van Rilatine en later Concerta hielp me ook niet echt geloven dat dit de oplossing was.
Maar nu voel ik me door de pilletjes min of meer ‘normaal’ hoewel ik me eerder kan vinden in het feit dat het mij helpt om ‘normaler’ over te komen bij anderen.

Het maakt me ook 20 kg dikker maar als ik afweeg (en dat kan IK alleen) hoe het mijn leven makkelijker heeft gemaakt zonder aan mijn ‘ik’ af te doen, dan kies ik voor ‘dikker zijn’ -Bij wijze van spreken dan want een maand of twee geleden liet ik mijn maag hypnotiseren om toch te kunnen ingaan tegen wat dokters en apothekers beweren…-
Zo ben ik dan weer. Ik stel alles in vraag, zwem liever tegen de stroom in dan mee. Dat is avontuurlijker en vraagt meer persoonlijkheid dan meelopen.

Wat mij onderscheidt van het dierlijke ras is een doordachte mening en daar ben ik trots op! De ene keer al wat meer doordacht dan de andere 🤜

Soit, voor een eerste blog kan dit wel al tellen.
Ik geef me bloot.

Mijn ei is dus breekbaar en poreus, maar wat binnenin de schaal zit is sterker, kleurrijker en intenser dan ooit. Punt.

Vee