Naakt

Godverd*

Ik ben zo opgestaan: een vat vol zenuwen, met een tranenwaterval die net achter mijn ogen ligt, te wachten tot ik het niet meer beheers.

Hoewel ik niets heb om me druk over te maken sta ik op springen, ondanks de meds die ik plichtsgetrouw ingenomen heb.

Ik geraak ook niet vooruit vandaag, hoewel ik gegeten heb, aangekleed ben en mijn tijd met de doggies deze morgen had in 20 minuten.

Waarom? I don’t know. Een draaikolkgevoel in mijn maag en geen zin om de trein op te stappen…

Deze morgen lijkt iedereen verdacht, iedereen staart.

Ik weet dat het in mijn hoofd zit maar het gevoel is er.

Tuurlijk denk ik dat ik in het vervolg best uit bed kom wanneer de wekker afloopt maar mijn lijf weegt het dubbele van anders, mijn voeten doen pijn, mijn kniegewricht verspringt als ik me uitrek.

Ik heb een naar intuïtief gevoel in me zitten en het wordt erger naarmate de trein zich verder sleept.

Hup vee! Draai die knop om, je gevoel volgt wel, dat doet het altijd!

Rationeel gezien weet ik dat het waar is maar emotioneel wil ik weten wat die onrust veroorzaakt. De lucht voelt anders, het licht is anders. Het voelt zwaar aan vandaag.

Nog eens, Vee! Stop ! Niet die bergflank afglijden, gewoon eerst stoppen en stilletjes de bergpas doelbewust opklimmen.

Ik heb het moeilijk vandaag. Gisteren zo gelukkig, vandaag de vraag of ik wel goed bezig ben. Waarom het zo moeilijk is…

Hoe komt het dat ik die schommelingen nog altijd niet meester ben? Hormonaal kom ik maandelijks wel 1 keer in de kolk terecht.

Dat is het. Hormonaal haalt mijn lichaam me, ondanks de meds, maandelijks toch een keer onderuit.

Ergens werken de pillen even niet, ergens werkt mijn vrouwenlijf me tegen en word ik super kwetsbaar.

Ik haat dit !

Ik heb mezelf niet in de hand en moet vandaag extra op mijn tellen passen met uitspraken en dergelijke.

It only takes one moment to break everything…

Ook al neem ik me voor om stil te zijn vandaag en zo de risico’s te vermijden om kwetsend of bruut over te komen, zo lang ik me bewust daarvan blijf, lukt het. Dat hoop ik toch.

En daar zit net het addertje, ik vergeet zo makkelijk. Dit kost me extra energie, zodanig zelfs dat ik deze middag waarschijnlijk verlof neem.

Ja, het is zo erg. Ja, het leidt tot absurde beslissingen maar beter een halve dag nemen dan geen werk of een ideale werksfeer verpesten…

Allez Vee, hou vol. Het is wat het is. Vanmiddag laat je dit los. Je vent WEET wie je bent en gaat er mee om.

Al blijf ik het erg vinden dat hij er mee om MOET gaan en dat maandelijks wel minstens een keer.

ZUCHT!

Was het maar gisteren, toen was alles perfect…

Vee

Ecologisch verantwoord

Omdat het smaakt!

Uiteindelijk ben ik er ook aan begonnen : mijn ecologische voetstap verkleinen door minder vlees te eten.

Bewust? Niet echt. Ik heb een programma gezien dat heet ‘Eat well for less’ waarin in de shepherd’s pie het gehakt half werd vervangen door ‘nepgehakt’.

Waarom dit mij heeft getriggerd om dat gehakt te proberen ( ik heb nog nooit een shepherd’s pie van dichtbij gezien)!

Alles wat ‘nep’ is kan normaal mijn aandacht niet trekken.

In het programma zat ook een bedrijfsbezoekje aan zo’n nepgehaktproducent en alles leek me goed doordacht. Dat het om een schimmelproduct ging doet er niet toe, kaas is ook schimmel.

Ik had er toen, denk ik, iets van gezegd aan mijn schat en prompt verschenen er vegetarische burgers en dit soort gehakt in mijn diepvriezer.

En dan moet dat ook verwerkt worden want wij gooien amper iets weg.

Ik moet zeggen dat dit me weer heeft gesmaakt!

Het is eens iets anders dan de dagelijkse vlees- en groentenkost !

En een vegetarische maaltijd zoals in het restaurant waar ik vroeger af en toe, uit behoefte aan een gevarieerde smaakpapillensensatie (scrabblealarm!), binnenwipte, was altijd al superlekker maar zo sterrenchefwaardig dat ik er nooit aan begon.

Hamburgers en gehaktbereidingen en stoofschotels liggen meer binnen mijn kookbereik.

En dus nemen we ons voor om minimaal een keer per week of zelfs twee keer per week de wereld vooruit te helpen.

Omdat we ecologisch bewuste mensen zijn (uhum).

En omdat het smaakt na een geconcentreerde halve thuiswerkdag.

Vee

Weer wat energie

Hyperfocus?

Gisteren deed ik thuiswerk. En ik was kapot ’s avonds.

– Je hebt dan ook een hele dag gewerkt!

Ja, inderdaad. Ik kon gisteren niet echt weg van mijn pc-scherm.

Gekluisterd aan een taak.

Zou dat dat hyperfocussen zijn waar ADHD-kenners het over hebben?

Gisterenavond analyseerde ik mijn dag : ik werkte meer ononderbroken dan op mijn werkplek, ik at en zat weer achter mijn bureau. Tijdens het werk leek me dat normaal maar eens ik mijn dag als beëindigd beschouwde, viel er een pak van mij af.

Ontspannen was ik daarna niet, mijn nek deed pijn, mijn benen ook. Het viel me dan pas op, toen ik me in de zetel plofte.

De volgende keer let ik er vast en zeker op om op tijd pauzes in te lassen. Misschien zet ik een wekker want de tijd heb ik de hele dag niet in de gaten gehouden. Eten deed ik pas toen mijn ventje het eten op tafel zette.

Ik had maar mijn voetjes onder de tafel te schuiven… Ik blijf het zeggen, wat een schatje toch!

Mijn jongste komt langs om de mogelijkheden te bespreken van ofwel een ‘tuition fee’ ofwel een Belgische studiebeurs.

Yep. Ze gaat weer studeren. Rechtsgeleerdheid aan de universiteit. Ze kan dat, ze is pas 22.

Als zij het ziet zitten, wie ben ik om daar iets op tegen te hebben. Het werkleven zoals ze het tot nu toe ervoer is niet kan haar pap niet koelen.

‘Mama, ik verveel me’ was het voorbije jaar vaak te horen, ook tijdens de werktijden.

Yep. Ik heb dat niet, ik heb hobbies zat.

Soms denk ik dat de knoop daar ligt bij de gsm-generatie. Ik kan ook verkeerd zijn natuurlijk.

Daarnet was ik nog de ‘flokken’ (klitten) uit Luna haar haar aan het knippen. Ze is er moe van. Het is maar wat zich aandient…

Ik verveel me nooit. Tenzij ik in bed niet in slaap geraak en dan nog, dan sta ik op en doe wat.

Hey! Ik besef weer hoe gelukkig ik ben!

Vee

Goeiemorgen!

Het wordt zeker een goeie dag- ik klaag niet!

Ik weet het, uit je auto stappen zonder je gordel los te klikken is niet alleen onmogelijk, maar ook pijnlijk.

Pijnlijk fysiek, zeker als je drie pogingen doet voor je beseft ‘waar het schoentje knelt’, en ook mentaal als je bedenkt dat iemand je mogelijks gezien heeft.

Gelukkig heeft niemand mijn uitstapmoment (scrabble-alert!!) van deze morgen geregistreerd.

Hoewel, ergens aan het betaalhokje van de parking zal wel een of andere camera hangen…

Soit, what’s done is done! No use crying over spilt milk.

Mooi he, die Engelse uitdrukkingen 🙃!

Ik ben al later vertrokken dan normaal. Mijn vent zat daar voor iets tussen…

Wat is nu vijf minuten, Vee!

Wel, dat is meer verkeer waardoor meer kans op trage slakken op de weg, meer onduidelijkheid of ik de trein haal of niet, een directe douche met slecht nieuws als ik de auto start want de radio start vanaf de sleutel in het contact zit en om 6u is er dus nieuws op de radio…

Die 5 minuten voor het nieuws luister ik naar MNM, pure ontspanning met Peter en Julie. En ik lach vaak met hun interactie, hoe dom dat ook is. Die heb ik dus ook gemist.

Mijn motto: intelligent zijn hoeft niet echt, zo vroeg.

“We hebben een clubke opgericht voor mensen met een wakker gezicht, ge zijt er bij… ge zijt erbij!”

Een simpel melodietje maar een oppepper als je achter het stuur zit te gapen op weg naar Brussel…

Soit, mijn gordel is los, ik ben op tijd, ik heb het gratis Metrokrantje meegegrist en over de actie van mijn ventje gelezen.

GROOT GELIJK!

<<

Dat de grote bazen eens op het werkveld meedraaien, niet voor een dag maar voor een half jaar bijvoorbeeld. Dan zullen ze de ongemakken en tekorten wel voelen!

Ik zou ook op de barricades staan hoewel je tegenwoordig je mening best ‘gepast’ uit om niet door de media gekruisigd te worden.

Aja, her nieuwtje van de dag is dat Boudewijn (van Spilbeeck, VTM-journalist) voortaan als  Bo door het leven gaat, met steun van vrouw en kids.

Good for you! Je kunt maar gelukkig zijn, denk ik dan…

Elk mens gaat een parcours, de ene al moeilijker dan de andere. Dat is leven, een parcours afleggen en groeien.

En met die noot geef ik mijn vervoerbewijs aan de conductrice.

De man naast me (vermoedelijk van Afrikaanse afkomst) heeft geen geldig bewijs en discussieert maar de conductrice blijft bij haar stuk, het ticket is voor het traject Brussel-Deinze en voor gisteren.

Hij betaalt na veel discussie een ticket naar Brussel en probeert met mij te discussiëren.

Hij kan Nederlands en wil naar Amsterdam. Dat weet ik van toen hij goeiedag zei en naast me ging zitten. Nu doet hij alsof hij enkel Engels begrijpt…

Ik blog. Punt. En ik wil voor een keer ECHT met rust gelaten worden.

Vee

Thuiswerk

Me soooo appie!

Yep. Hij zit er op. Mijn eerste thuiswerkdag uit mijn leven.

Ik heb het idee dat ik geconcentreerder was dan ik ooit geweest ben. Ik kon dan ook uitgeslapen (ik ben twee uur later opgestaan) aan mijn werk beginnen, in een losse trui en losse broek, zonder harnas. Lekker ontspannen concentratie…

Als je begrijpt wat ik bedoel…😂

Mijn ventje was eerder opgestaan en verraste mij met een warme werkplek, met dubbel scherm, en een extra toetsenbord.

En ik heb genoten van het werken, van het nemen van een koffie, van mijn huisomgeving en de rust.

Ik lijk wel herboren!

<<<<<<<<<<

Het maakt de week zoveel draaglijker. Het geeft me iets om naar uit te zien, hoewel ik even graag op kantoor met de collega’s werk maar het is die tijd heen en terug die me soms zo moe maakt

Ik kon nog met de ‘doggies’ wandelen voordat het donker was!

Oh happy days!

Nu, het is weekend, morgen zit ik in fase 3 van mijn cruella-de-villehaarverhaal (scrabble).

Goede vooruitzichten dus!

Vee

Spannend!!!

Hoe spannend kan de trein zijn?

Hoe spannend kan de trein zijn? Vandaag vertrokken we op tijd naar Brussel. 5 minuten buiten Brugge staan we alweer stil.

Yep.

Hoewel de treinstem ons reizigers een goede reis heeft toegewenst, en het mij opviel hoe welgezind hij was, moet hij nu ambetante aankondigingen bij de vleet doen.

Eerst was het euvel onbepaald en wist men niet wat er loos was, daarna blijkt er een technisch defect in de locomotief, daarna wordt meegedeeld dat de treinbestuurder probeert op te starten, daarna dat ie tien minuten moet wandelen naar de locomotief achteraan om op te starten, daarna dat er mogelijks een alternatief moet gezocht worden en daarna dat we niet vooruit kunnen en dus achteruit weer richting Brugge gaan.

Yep. Ik heb mijn baas al verwittigd. We staan hier 10 minuten na de laatste mededeling nog steeds op dezelfde plek.

Gelukkig nam ik ons gratis krantje “metro” mee en heb ik stof tot lezen. Bijvoorbeeld dat je beter elke week je bedlakens ververst. Om de twee weken is ook te weinig, blijkbaar 🙄.

<<<<

Owla: mededeling: de verkeersleiding heeft beslist om terug te keren. Yep.

En later zullen ze de aansluitingen meedelen om wel in Brussel te geraken.

Ik ben er gerust in! Een conductrice komt mondeling vragen of alle mededelingen duidelijk zijn. Ja dus.

I don’t care. Ik berust want het hele Brusselgedoe is een grote grap. Ik ben nog nooit zo weinig rendabel geweest als nu. Maar dat raakt mijn kouwe kleren niet meer. Het is wat het is.

Ondertussen heb ik besloten om mijn lakens vanavond in de was te doen. En ik hang een berichtje op aan mijn prikbord met een vaste beddengoedwasdag (scrabble-alert!!).

Net weer een mededeling dat we naar Brugge teruggaan en aansluiting vinden op perron x voor trein exact een uur later. Ondertussen staan we nog altijd stil…

OW, opstarten is begonnen. We zien wel…, acclimatisatie is weer in orde.

Mededeling: de deuren zijn momenteel ontgrendeld, gelieve de deuren niet voor stilstand te openen, voor uw eigen veiligheid.

Dat spreekt voor zich, beste man!

Gelukkig nam ik een grote lungo mee op de trein zodat ik geen cafeinetekort oploop…

En we krijgen een aansluiting als we buitenkomen en een flesje water en wafel. Dank u NMBS!!

<<

 

Vee

Boerenkost

Een gewone dag in het leven van…

Ik kan er van genieten: spruiten, groene kool, rode kool, worst, spieringkotelet en een goeie hutsepot met ribben en worst.

Het is stevige gewone kost maar het maakt dat ik mijn duimen en vingers kan aflikken.

Op het werk kunnen we elke dag heel voordelige belegde broodjes kopen.

Het trekt me niet aan: liever een stuutje, zelf gesmeerd en met zelf gemaakte eiersalade, vleessalade, tonijnsalade… of gewoon enkele stuutjes met choco.

Enkel soep neem ik over de middag, omdat ik er, ondanks een goeie ‘soup maker’, niet toe kom om die zelf te maken. Ik heb ook geen zin om hele dag met een thermos te gaan zeulen. Ik weet niet waarom ik dat nu net niet doe…

Het is wat het is.

-Eekes, spruitjes! Daarmee kun je mij niet verlakken, mama! (mijn oudste).

En nu weet ik uit ervaring dat mijn jongste er een moord voor zou doen.

Smaken verschillen heel duidelijk.

Straks komt mijn oudste met de bus langs. Gisteren kondigden ze dat aan en zei ik al: ik voer je niet naar huis!

Haar repliek: Mo mamma, ik WEET wel hoe ik een bus moet nemen!

-Ik zeg het maar!

En aan mijn ventje zei ik nog: ja schat, ik ken haar.

En nu kom ik bij de conversatie van daarnet:

-Ik moet een uur heen en een uur terug. Ik kom later wel eens langs.(zij)

-OK! (Ik)

-Maar ik wil komen, e! (Zij)

-Met de fiets, is dat dan een optie? (Ik)

-Mijn fiets staat aan mijn werk, mama. Ik moet door met 2 bussen en terug zijn het er 4. Ik begrijp het niet! (Zij)

Tja, als je geen auto meer wil, dan heb je vier keuzes: te voet (wat te ver), met de elektrische fiets (als die thuis staat), met de bus (tijdrovend maar haalbaar) en liften (niet aan te raden…).

Dus ze komt toch, en met de bus…

omdat mijn moederhart haar tot aan het station terug zal rijden maar ik vertik het echt om de stad te gaan doorkruisen. Van daaruit is het echt niet zo ver meer te voet of met de bus naar haar huisje.

Yep. En straks gaan we -hopelijk samen- met de drie hondjes naar de dierenarts.

Ze krijgen hun jaarlijkse inentingen en ik vraag een bloedcontrole want ik vind vooral ons Pippa te veel likken en Bazieltje vermagert zienderogen. Misschien hebben ze een tekort aan iets.

Ik ben eigenlijk al de hele voormiddag aan het proberen om een online-Office 365-abonnement aan te kopen maar het lukt niet.

Paypal is een optie maar de betaling wordt, ondanks mijn voldoende saldo, niet aanvaard en de kaart opnieuw koppelen doe ik niet nog een keer. Het lukt wel bij andere aankopen, dus pech voor Microsoft!

Waarom ik dit ging aankopen? Ik heb problemen met het omzetten van een grote excellijst naar Microsoft outlook-contactpersonen op het werk terwijl dat heel simpel zou moeten zijn en ik wou thuis verder zoeken maar mijn ventje is voor Open Source en ik heb mijn 69 euro ondertussen terug op mijn rekening gestort.

Eigenlijk wil ik Microsoft ook niet sponsoren…

Het zal voor op het werk zijn morgen! 🙄

Beter zo, eigenlijk! We gaan geen slechte gewoontes kweken, e Vee?

NEE!!

Vee