Verkiezingen

Waar zijn de goeie?

Je wordt er hoe dan ook in gezogen, in die maalstroom aan zogezegde belangrijkheid.

Hoe kwam het ooit zover? Dat we van leven en overleven evolueerden tot superficieel gemaakte orde?

Hoe komt het dat de luidste roepers de meeste aandacht krijgen? In hoeverre wordt de waarheid gehanteerd, want het is en blijft een spel van beloven en niet waarmaken.

En ik word verplicht hieraan deel te nemen. Aan het toneel dat weer wordt opgevoerd.

“En op de goeien stemmen, e!”, roept een wildvreemde medegemeentenaar naar mij.

“Die staan er niet op!”, roep ik terug.

Mensen werden gisteren in een zgz. paradestoel rondgedragen. Woorden als ‘ippon’, mokerslag, koning van ’t schoon verdiep worden kwistig rondgegooid.

Sport-, vecht-, en carnavaltermen ineen.

En het verwijten dat tot gisteren via de o zo objectieve media werd uitgezonden en schering en inslag was, wordt aanvaard als zijnde ‘het hoort erbij’.

Ik ben echter van mening dat, als je je zo schandelijk gedraagt, je zo gewoon BENT, ngeacht de verkiezingen.

En dat mensen geloven dat je het goed meent, is nog schandelijker. Het gaat voor de meesten om aandacht, macht en uitvergroot zelfs megalomanie.

Kleine Trumps in een nog kleiner België. Vee

Mensen die de hele dag zuurpruimen zijn, zijn ineens vriendelijk.

Dan denk ik bij mezelf, zorg dat je gezicht er niet afvalt want het is al die lachactiviteit niet gewoon.

Vandaag zal er nog nagepraat worden hoewel ik mij er zo ver mogelijk van weg zal houden. Het is fake. En deze fakemensen (er zullen er nog wel een paar geloven dat ze echt het verschil maken) moeten ons leiden?

Ik heb er vertrouwen in, hoor!

De wereld is al langer zot maar taferelen zoals gisteren maken me ziek als ik er bij stilsta.

Dus ik ga erover als niet belangrijk. Ik zie wel hoe ze weer in mijn portemonnee zullen zitten en hoe belangrijk onze grieven zijn op gemeentelijk vlak.

Gewoon doorgaan tot hypocrisie en vernietigingsdrang alles naar de botten helpen…

Ik heb, eerlijk waar, schrik voor mijn ongeboren klein- en achterkleinkinderen.

Van een burgemeester die mij op mijn huwelijk als occasiewagen omschreef waar mijn tweede man naar op zoek was, verwacht ik sowieso nul komma nul intelligentie.

En de wereld draait door… echt!

Vee

Eventjes mijn rechtvaardigheidsgevoel gevolgd…

🤓 ik ben efkes in mijn pen geschoten : Open letter to the Council of Europe European Commission for the efficiency of justice.

June 29 2018

Dear members of the Council of Europe, European Commission for the efficiency of justice,

I feel obligated to inform your organisation about issues in our Belgian Justice system that are morally so wrong, I have no other choice than to report this.

Today I read in the Belgian newspapers that 3 prisoners in temporary custody are not sent back to detention because of so-called inhumane circumstances in the Belgian justice system.

Yes, the prison guards are, rightfully, on strike.

Year after year they were promised to get more help (through hiring new prison guards) to be able to give the prisoners the humane treatment they deserve.

In 2016 the Minister of Justice, Koen Geens, promised better accomodation and more prison guards, measures to remedy overcrowded prisons but none of these promises have been kept.

So the prison guards are discontent, they see no-one listens to them and their concern is, although media and government always focus on their so-called illegitimate strike and not on the issues which are at the origin of the strike, the humane treatment of the prisoners with the means they have a right to.

Prison guards are supposed to keep all the prison issues inside their organisation (deontological code) which makes them vulnerable to attacks coming from the Justice minister himself and the media which are one-sidedly informed. They are scared to put the real issues on the table because of losing their job.

If I tell you that even toilet paper is an issue and that the paper goes tot he prisoners if there is no budget, it only gives you a tip of the budgettary problem.

The lack of budget to maintain a safe and practical and humane prison environment is the responsibility of the Belgian Department of Justice, is it not?

If the Minister of Justice fails to provide money to saveguard the prison environment, if the Minister of Justice allows for 8 prisoners in a room of 4, if the Minister of Justice allows for the prison guards to work 3 shifs in a row, it does not work conform its own Belgian law. No man/woman can work this kind of hours without recuperating properly and having health or family problems….

In Belgium most of the prison guards cannot take up their holidays or their surplus worked hours because there are not enough colleagues to back them up.

The so-called benefits as talked about in the media are no benefits tot he prison wardens this way.

And more, the young colleagues that start leave because of the unattractiveness and danger of the job. The employee flow towards the job is smaller than the flow of people leaving the job (because of the work circumstances and people that are taking up their pension).

And yes, do not forget, there is still the danger aspect.

No-one talks about it, people in general are quick to accuse when something goes wrong but is it not the Belgian Department of Justice which is responsable ?

To order the police to take up the wardens jobs during a strike in a larger number than the number of wardens that actually do the job or promoting them as being able to replace the wardens is completely wrong.

Neither the police nor the wardens are happy. Police is not supposed to allow the prisoners to walk and wash because they are not used to do that.

Using this argument to brand the wardens in the media as ‘uncaring’ because they deny the inmates their usual treatment is disforming reality. It is just to garanty a safe prison environment that they go on strike. Financially the strike diminishes their wage and if a lot of the wardens are still on strike, it is because they want these issues to be solved.

I am a caring person, who listens to people, who does not judge without informing myself but Belgium is completely out of order when releasing prisoners on ‘inhumane conditions’ without remediating the origin of this so-called ‘inhumanity’. I see more and more the tendency that media and government disform reality, to fit their own agenda.

Truth does not prevail anymore…

Please keep in mind that the prison wardens are there ‘for’ the prisoners, they want them to be incarcerated and doing their time in a humane way and they enjoy their job but there are limits as to safety of their own lives.

The above information I collected in the media is at least disturbing, as it is

1. One-sided

2. Not an example of ‘good practice’ in times of terrorism and insecurity.

I address my concern to you because there is no way to make my concern heard in Belgium.

I would appreciate some kind of answer from your part on the matter.

Yours sincerely,

Vee

Taking up the fight for them because they are deontologically unable to fight the system without repercussions.

Receptie

en het nut van netwerken

Als ‘nieuwe’ inwoner werd ik vandaag op het stadhuis verwacht voor een kennismaking met de gemeente waarin ik sinds februari vorig jaar kwam wonen.

De burgemeester die me tijdens mijn huwelijksceremonie verleden jaar vergeleek met een occasiewagen (tweedehandswagen) waar mijn man zogezegd naar op zoek was na zijn eerste mislukte huwelijk, heette ons nu welkom met de woorden aan mijn man (geboren en getogen in de gemeente) : “maar jij bent hier niet nieuw!”.

Alsof ik zonder mijn ventje op een gemeentelijke verwelkoming op zondag zou verschijnen…

Soms denk ik, ik mag dan wel ‘slechts’ een gewone inwoner en slechts een uitvoerend, administratief ambtenaar zijn maar het is toch vaak zo dat intelligentie en tact net niet de eigenschappen van een burgervader zijn…

Op dergelijke dagen schaam ik me om ambtenaar te zijn en hou ik me op de achtergrond.

Best dat achter de schermen de administratie goed werk levert, denk ik dan, of het beleid is helemaal om zeep.

Maar toch loont het de moeite om op zo’ n uitnodiging in te gaan al is het maar om aan netwerken te doen.

Na een groepsfoto buiten (waarop mijn ventje niet staat wegens ‘waar hangt hij nu uit?’) was het tijd voor een broodje en een drankje.

En zoals ik verhoopt had, was er inderdaad wel een schepen (laat het toevallig weer een vrouw zijn) die wel wist waarover ze sprak, die ook geïnteresseerd kon luisteren en die ook van haar kant het nut inzag van een wederzijdse kennismaking.

Het werd een boeiend en echt gesprek, waar ik mijn pap ruimschoots mee kon koelen.

De indruk is gekregen en gemaakt. Je weet nooit wie later weer op je pad komt.

En neen, ik ben niet zo’n type dat recepties afschuimt maar ik ben wel van het principe dat je op zijn minst poolshoogte neemt en je interesse toont.

En in die zin heb mijn plicht ruimschoots vervuld.

Nu is het tijd om onze zondag verder te zetten, ik al bloggend, mijn schat rustend in de zetel.

Het was wat het was en het was goed!

Vee

Wat eten we vandaag…

Nog even wat rust inlassen vooraleer we er weer invliegen.

Gisteren heb ik niet zoveel me-time gehad: eventjes driekwart door en driekwart terug gereden naar de tegenexpert van de arbeidsgeneesheer van mijn oudste – een ritje voor de koning, zoals ze hier zeggen…

10 minuutjes zijn we binnen geweest maar die man was gelukkig dokter genoeg om haar arm op te meten en een armdikte van -jawel- 2cm! meer vast te stellen aan de arm waarop ze gevallen is. Conclusie: als het woensdag nog niet gaat om te werken ga je terug naar de huisdokter…

En door deze wijze woorden wordt ze de twee dagen die de eerste ‘klutser’ haar vroeger had bevolen terug te werken maar die ze wegens te veel pijn niet kon waarmaken, toch betaald.

Mensen, wat een tijdverlies en geldverspilling allemaal! Mocht ik zo onpraktisch in mekaar zitten dan had ik nooit een gezin kunnen runnen! Maar het is een keten dus dan heb je miljoenen en papierwerk genoeg om zoiets te verzinnen…

En met onze regering is het geld bij de rijken te rapen, niet bij gewone mensen zoals ik en al zeker niet bij de jeugd die geenszins toekomt aan sparen op deze manier. En toch proberen ze daar dus nog geld te gaan halen.

I’m as appie as can bie, e – roept mijn ventje.

Ik moet eerlijk zijn en de context vermelden: hij kwam binnen met het nieuws dat de overgang naar 2018 niet denderend zal zijn. Zijn weerapp voorspelt storm en regen en donker weer.

Ik heb geen app nodig daarvoor. En ik zeg nog eens dat ik die negatieve gedachtengang niet kan/wil delen en dat hij dit niet moet meedelen als ik zo positief ingesteld ben als vandaag. Hij weet dat trouwens, negatief nieuws, daar ga ik los over, ik luister er niet naar.

En dus huppelt hij in pyjama door de living met : I am appie as can bie – e!

Gelukkig is hij even zot als ik, ik zou niks anders willen, twee gelukkige zotten samen 😜… en ik heb zo het idee dat we dementer worden met de dag dus ook gelukkiger.

Terug naar ‘wat eten we vandaag…’

Mijn schat heeft de gewoonte om een vers brood direct in de vriezer te steken en een bevroren brood eerst op te eten.

De vraag : -waarom mag IK nooit eens vers brood eten? is hier al meerdere keren gevallen. Zijn antwoord is steevast: “Maar dat IS vers brood, schat!”

Huh?

En toen ik zei dat ik ging ontbijten, zei hij: “Er zijn nog scampi met pasta over van gisterenavond, of je eet ‘verse’ stuutjes. Keuze genoeg!

Als ontbijt? Geef me maar stuutjes (boterhammen) met chocolade, als er nog chocolade is…

Nope dus… Dan maar de pralines die ik kreeg van mijn jongste met kerstdag op tafel gezet met de idee dat chocolade chocolade is.

Niet dus. Dat is buiten de vulling met drank gerekend.

<<<

Ineens schieten de woorden van wijlen mijn ma mij door het hoofd : “Goe verscheen is goe tegoare!” oftewel ‘het gaat apart je mond in maar komt toch allemaal samen in je maag terecht’.

Yep. En met die wetenschap en de wetenschap dat West-Vlaams toch een stuk veelzeggender en korter is dan het Algemeen Nederlands neem ik nu een bijt in mijn praline, vervolgens in mijn stuutje en drink een slok hete koffie.

Smaken doet het niet, maar ik heb ontbeten en kan aan mijn dag beginnen!

Vee

Te zot om dood te doen

Deel 3 van de hoverboardhistorie

Net heb ik mijn ogen open of mijn schat vraagt me om mijn oudste te bellen. Er staan berichten op zijn I-phone.

Mama, ik moet morgen nu naar Westrozebeke naar de arbeidsgeneesheer!

-Huh? Je kreeg na het eerste bezoek van die * uit Beernem toch een tegenonderzoek bij de huisarts die nogmaals bevestigde dat je terecht niet kunt werken?

-Yep, maar de hoofdzetel van het werk heeft een tegenexpertise-arbeidsgeneesheer aangeduid in… jawel… Westrozebeke.

Daar krijg ik de vliegende spetter van zie!

De arm van mijn dochter eerst verwringen om te zeggen dat ze kan werken terwijl de foto’s en de huisarts bevestigen dat er vocht onder zit, terwijl je de blauwe plekken zienderogen ziet komen.

-Ik dien 113 euro mee te hebben en als de arbeidsgeneesheer daar oordeelt dat ik toch nog moet gaan werken deze week dan krijg ik daar niets van terug.

Hallo! Ik word hier pissed door.

Het kind IS inderdaad gevallen door een stommiteit uit te proberen met Kerstmis op een hoverboard op haar vrije dag maar ze wou zelf tussen Kerst en Nieuw terug werken want ze heeft het geld hard nodig, En 113 euro daar leggen is 113 euro minder om haar eten te betalen.

Ik dacht al: wacht maar af, morgen staat daar een ei op en herzie je je mening wel!

Ze ging dus inderdaad naar de huisarts, vervolgens werd ze doorverwezen naar spoed en ze kreeg nadien een week rust voorgeschreven.

Gisteren is ze, na het bezoek van de arbeidsgeneesheer en op aanraden van de huisarts nog eens gaan proberen om haar wil te tonen, maar ze kon niets heffen en werd door haar directe filiaalchef naar huis gestuurd, werd door haar huisarts opnieuw onderzocht en nogmaals thuis gezet voor tenminste een week.

Het is een taaie maar het gaat niet! Ik ging er eergisteren haar huisje opkuisen en pakjes maken omdat het niet gaat!

Ze is verhuisd naar een plaats dichtbij het filiaal waar ze werkt en fietst nu elke keer omdat haar auto een paar maand geleden overkop ging en ze geen kosten meer wou/kon maken. Toen ging ze ook na twee dagen terug werken met een halve hersenschudding.

Ze geraakt er nu een beetje uit op eigen krachten, waarvoor ik haar sterk bewonder. En nu zijn ze daar weer met hun bureaucratie.

Als er een iemand is die zoveel tegenslag op jonge leeftijd te verwerken kreeg, dan is zij het wel. Maar ze geeft niet op en het tij is aan het keren en dan heb je dit…

Hoe veerkrachtig moet je zijn? Hoe moet ze in Westrozebeke geraken? Een auto heeft ze niet meer. Met het openbaar vervoer? Yep, het is vooral een heel goeie verbinding. Of je kan inderdaad weer je ma moeten inschakelen.

Top hoor, Maggie! Heel dat beleid van jou!

Mensenlief! Je kunt het ZIEN, ze heeft FOTO’S !

En dan kan je geen bakken sleuren in een winkelketen. Dan fiets je niet met je arm in een mitella door het drukke stadsverkeer op risico van je leven. Dan word je niet van je chef naar huis gestuurd.

En waar ik absoluut niet bij kan is dat twee briefjes van een huisarts niet volstaan. Ik concludeer dat een arts dus niet geloofwaardig is, en dan concludeer ik verder: waarom zou een arbeidsgeneesheer dan wel geloofwaardig zijn?

Wie kost er meer, mijn dochter die een week thuis zit te herstellen of de opvordering van 2 te betalen arbeidsgeneesheren en een overijverige pezewever in de hoofdzetel van Delhaize?

Het besef dat ze haar collega’s in een drukke periode als deze in de steek laat, weegt zwaarder op haar dan al de paperassen samen.

Man, wat een wereld! Wat een kapitaalzucht! Wat een onmenselijkheid!

Gelukkig zit ze strijdvaardig in haar vel. En ik met haar. Ik heb veel goesting om een taxi te bestellen en de rekening naar Delhaize te sturen.

D E L H A I Z E mensen!

De D E L H A I Z E-hoofdzetel trekt huis- en spoedartsen in twijfel.

Mocht een van de mensen daar die op de arbeidsgeneesheerknop drukt alsof hij God is hebben meegemaakt wat zij heeft meegemaakt, was die er al niet meer.

En ik weet bijna zeker dat het een berekenende profiterende ‘hij’ is die niets beters te doen heeft. Net als de arbeidsgeneesheer die haar eerst kwam pijn doen om daarna te oordelen dat ze kon werken.

En dat ze iets meer dan gemiddeld zaken tegenkomt, welcome to ADHD. Daar zit haar motoriek voor iets tussen. Maar daarom hoef je het haar nog niet onmogelijk te maken!

Ik weet wel een ding, karma werkt, zonder dat ik er iets hoef voor te doen. Dus, x3 komt dit terug.

Yep. Ik weet het zeker! 😡

Vee<<<<<<<