Mijn digitale ambetante ik

Ik ben een klikmonster met weinig geduld en onlogisch klikgedrag

Man, man, man… Wat ben ik een digitale analfabeet!

Ik ‘mag’ volgende week (lees tussen de lijnen hoe ik mezelf in positieve zin stimuleer) weer naar Brussel met de trein.

Eerlijk gezegd begint het mij echt wel aan te trekken, de kans om te tonen wat ik kan in een nieuwe uitdaging.

Mijn werkgever doet er alles aan om me welkom te heten, zo ook betaalt hij mijn vervoertickets heen en terug in afwachting van een abonnement dat start vanaf 1 januari 2018.

Dus, ik mailde dat ik een ticket wil voor maandag (infomoment) en woensdag (uitnodiging tot een Kerstetentje met mijn nieuwe collega’s).

Al goed en wel, ik krijg een pdf-document in de mail al deze week en print die af, stuur die ook naar mijn persoonlijk e-mailadres om, als ik de prints ergens kwijtspeel en dat zit er altijd dik in, die nog thuis te hebben.

En ik heb nog tijd genoeg: ik heb een heel weekend om alles uit te zoeken online.

Yep. En daar ben ik tot net kort geleden mee bezig geweest…

Ik las namelijk op de print dat die niet als vervoersbewijs geldt, maar dat het ticket via e-id wordt afgeleverd.

Ok dan, dan haal ik die NU af.

Ik surf naar het onthaalportaal van mijn toekomstige werkgever op mijn vaste pc, sluit een kaartlezer aan en steek mijn pas in.

Het begint al: de software is alweer verouderd, of ik die opnieuw wil installeren? Aha, wat ben ik opmerkzaam toch, op Mozilla Firefox moet er nog een ADD-on bij.

Bij mij zou het beter een ADHD-on zijn!

Veel te veel werk dus ik gebruik de explorer-browser wel, en ik download ook daar braaf de e-idsoftware opnieuw.

Ow, een tabblad weg geklikt, ik mag herbeginnen.

Zo, ik ben weer waar ik wilde zijn, enkele clicks later. Typisch!

En nu gaan we op zoek naar de juiste rubriek, na verificatie of ik wel degelijk ben wie ik ben. Ik weet zelf niet wie ik ben, hoe moet dat ding dat dan weten 🙄?

<

Soit, zou het onder rubriek ‘mobiliteit’ staan of staat er ergens simpelweg ‘NMBS’ of ‘vervoer’’?

Om het kort samen te vatten : ik heb me zot zitten klikken.

Ik kwam eerst geen stap verder, ben dan via NMBS.be gegaan, kon daar ook niets vinden om e-id aan te klikken, registreerde mij met mijn thuismail, registreerde mij met mijn  werkmail (en we zijn al ettelijke tientallen minuten verder🙄).

Nu zegt de NMBS dat er met mijn gegevens al een account bestaat, natuurlijk, maar nergens zijn er tickets online aan verbonden om af te printen.

Goed bezig, zulle!

Ik besluit de print nog eens te lezen en zie dat dit via detrein.be is gebeurd. Ok, zijn er zo nog andere sites waar ik moet gaan op zoeken? 😡

Mijn ventje wil er zich, goed bedoeld, mee bemoeien maar op dit punt gekomen, laat je mij best met rust. Hij klikt en klikt en ik frustreer me natuurlijk dat ik zelf niet verder kan zoeken.

Via Belgium.be in mijn inbox? NIETS.

Ondertussen heb ik op mijn I-Phone de e-id app willen dowloaden maar vraagt die mijn Apple-idpaswoord…

“Uw account is vergrendeld”.

Tuurlijk, ik had niets anders verwacht! Grrrrr. En weer gemorrel met herinstalleren van een paswoord met de vraag na invoer om een ander te kiezen dan eentje wat ik het afgelopen jaar heb gebruikt.

Top! Maak het NOG moeilijker dan het al is voor een warhoofd zonder geheugen, zeg ik dan…

Ik kies een totaal nieuw paswoord met de angst al in het achterhoofd dat ik dat nooit oftewel nimmer zal kunnen onthouden.

Te kort. Ok, iets langer dan, dus nog moeilijker om te onthouden met cijfers en tekens bij…

“Zwak paswoord”.

Ewel, dan is het maar zwak, het is MIJN paswoord dus zwak of niet, IK HOEF GEEN TELEFOONAPPARAAT DAT ME CORRIGEERT!

Ik bedenk plots wat een Artificial Intelligence me wel allemaal naar mijn hoofd zou slingeren mocht die mijn leven binnenkomen. Ik ben daar geen voorstander van want ik word zeker als zwakke, onberekenbare schakel met een droneschot in de nek neergemaaid wegens “niet efficiënt genoeg”.

Soit, de e-Id-app staat er op, ik klik en kom geen stap verder want ik heb een draadloze lezer nodig, hoewel ik op de pc heb aangegeven dat ik via sms-code op de app binnen wil komen (ook aangevraagd per paswoord dat ik ga vergeten 🙄👍).

EN ik heb de NMBS-app gedownload…

Twee apps en geen enkel ticket rijker besluit ik internet te raadplegen : ‘hoe ticket NMBS met e-id binnenhalen’.

Mijn schat zegt: mail naar die dame die je de bewijzen doorstuurde.

Lieverd toch, in tegenstelling tot de jouwe werkt mijn werkgever niet in het weekend en het ticket is voor maandag dus mailen is ook geen optie!

Dan maar ‘the old fashioned way’ : via de telefoon.

Yep, ook daar eerst ‘alle medewerkers zijn in gesprek, u wordt zo dadelijk geholpen’ en daarna ‘dit gesprek wordt opgenomen’.

Plots heb ik een mannenstem aan de lijn, waaraan ik mijn perikelen zo duidelijk mogelijk uiteen doe.

Hij weet niet wat ik moet doen, zegt hij, maar geeft wel het advies om het zelfde nummer opnieuw te vormen en optie 3 in te toetsen Daar zullen ze me vast helpen.

Met bovennatuurlijk geduld (misschien omdat mijn ventje kookte en ik het raadzaam vond eerst wat te eten) belde ik nog eens.

Na de hele reutemeteut van ‘zo dadelijk geholpen te worden” en “u wordt opgenomen” heb ik nu een ‘Cindy’ aan de lijn. Ik vraag haar hoe ik aan mijn ticket kom voor maandag en doe opnieuw mijn verhaal.

Zegt zij vriendelijk: “U presenteert een duidelijk e-id aan de conducteur.”

“Maar hoe doe ik dat dan, hoe kom ik aan zo’n e-id?”, vraag ik haar. Je geeft je paspoort en de conducteur leest die in.

Dus mensen, gewoon je paspoort meehebben volstaat, pffff.

“Ik wil je ticketnummer wel voor je verifiëren of alles in orde is, hoor.”

Zo gezegd, zo…. niet gedaan.

“Ik zie dat de tickets via een business portal zijn gereserveerd. Die medewerkers werken pas maandag weer. U hebt de bewijzen dus ze zijn wellicht in orde maar wil u zeker zijn, bel dan maandagvoormiddag naar dit nummer.”

“Misschien kan u uw telefooncollega die ik eerst  sprak inlichten dat ik enkel mijn paspoort dien te tonen, zodat een volgende beller direct een antwoord krijgt?”, geef ik haar als tip.

“Je had een werknemer aan de lijn op 1 maand van zijn pensioen en deze heeft de e-id-opleiding niet hoeven te volgen”, antwoordt ze ludiek.

Met een “Wens hem een fijn pensioen en bedankt voor de inlichtingen”, haak ik in.

Amai, wat moet een bijna-computeranalfabeet zoals mijn 76-jarige pa met een dergelijke digitale lijdensweg doen, denk ik dan.

Misschien is een ‘pc-buddy’ een optie voor mensen zoals wij?

Top! Ik heb mijn paspoort klaarzitten voor maandag en heb een halve dag gespendeerd aan “geen oplossing vinden” om den te horen hoe simpel het is.

En inderdaad, moeilijk is het niet, EENS JE HET WEET!

Tja, wat had ik anders wel met mijn tijd moeten doen🙄.

Vee

 

Roetsjbaan

Yep ik ben virtueel aan het ‘pretparken’ hoewel de roetsjbaan waar ik op zit verre van leuk is. De hele dag door gaan mijn gedachten van doorzetten naar opgeven, van blijven naar nieuw zoeken, van verdriet naar boos, van werken naar ‘jong toch, loopt!’.

ik haat dit, dat geschommel dat ik niet onder controle heb. Ik ben standvastiger dan dit. Ik weet dat dit een momentopname is maar daarmee heb ik mijn gevoel nog niet onder controle.

En iedereen is supernice, ik apprecieer het maar ik kom er tegelijkertijd ook huilerig horendol van.

‘Maar mama, wat DOE je nu graag ? Het is het moment!  Zoek dat eens uit!’

ik weet wat ik graag doe maar in dit leven is een zeker loon opgeven als adhder misschien wel het stomste wat ik kan doen. Daar gaat de wip weer!

En misschien valt alles wel meer dan mee. Het is alleen de tijd ervoor die zoooo lang duurt en toch zo gauw daar is.

Ik weet dat dit raar klinkt allemaal maar ik zit zo ineen. Als ik dan iets beslis of er moet iets veranderen dan moet het NU gebeuren. Indien niet, dan twijfel ik oneindig veel keren over andere mogelijkheden dat ik helemaal zot kom.

Mijn ventje is er voor me, de sukkelaar. Je zal maar op zo’n moment samenleven met mij. In goede en nu dus minder goede dagen…

Hoe krijg ik die kolk weer in balans? Hoe geraakt die storm uit mijn kop en bij uitbreiding mijn maag?  Hoe krijg ik die druk op de ketel weg? Het is faalangst, denk ik.

Met zo’n CV gelijk die van jou, zegt mijn schat dan.

Ja, want de angst om niet te voldoen blijft er in zitten, na al die jaren, na alles wat ik mezelf heb aangeleerd.

Ik met mijn grote bek. En mijn klein hartje.

Momenteel moet ik opletten dat ik niet ‘de stier in de porseleinwinkel’ uithang want brokken maken nu is niet echt slim. En toch voelt het alsof ik er ga maken, sowieso.

Soit, ik ben thuis met de hondjes, de kachel brandt en ik drink koffie. Het beste moment van mijn dag vandaag. Dus dat mag blijven duren tot morgen!

Vee