De voorbereiding

Nothing waisted

Het is sterker dan mezelf, dus heb ik vandaag bij het laatste boodschappenlijstje voor het gezinsmoment morgen nog een klein kadootje meegenomen voor mijn vier dochters.

Ik denk dat ik alles heb voor morgenavond, en meer. Maar het is bij ons, zoals mijn schat zegt, nooit geen ‘weggesmeten’ geld.

Er is genoeg eten want als er iets is waar we niet op besparen dan is het dat wel. Alles wat over is wordt de komende dagen verorberd in een ‘variatie op’ en wat kan ingevroren worden wordt in porties in de vriezer bewaard of wordt meegegeven aan een van de genodigden die morgen niet kan koken.

Ingrediënten

Yep, zowel mijn ventje als ikzelf zijn zo groot gebracht: eten weggooien is zonde als er zoveel mensen zijn die er geen of onvoldoende hebben.

En ik heb een missie. Morgen gaat iedereen, willens nillens, groenten eten. Er komt bij de hoofdschotel zowaar een hele bloemkool, babywortelen en voor de zoetebekjes gebakken witlof en peren met bessenconfituur op tafel.

Fruit is er ook voor wie fruit wil in de vorm van meloen met ham en op vraag van iedereen is mijn Maredsoussoep weer van de partij.

Daar zal er geen van over zijn, dat kan ik nu al garanderen.

Ik zie er naar uit. Na de scheiding nu zes jaar terug had ik nooit gedacht in deze familievorm te kunnen feesten. Het gezinsgevoel kwam er pas weer vorig oudejaar en het wordt steeds beter en dat heb ik vooral aan mijn dochters te danken.

Morgenavond zijn 3 van de vier jonge koppels aanwezig, samen met mijn ventje en jawel, mijn ex-man, ondertussen op zijn gemak in deze constellatie.

Ik heb echt het idee dat het is wat het moet zijn, een stabiele basis voor de kids en een gelukkiger leven voor alle volwassenen.

Yep. Soms kan ik daar zo dankbaar voor zijn dat in het universum zaken goed op zijn plek vallen en bij mij gaat dat redelijk vlot, raar maar waar.

Zo lang je wederzijds respect toont voor wie iemand is, is een vorm van samenleven mogelijk. Ik geloof daar heel sterk in. En als mensen hardnekkig zeggen dat iets niet kan ben ik de eerste om het toch te proberen en te bewijzen dat ‘waar een wil is, is een weg’ geen hol cliché is.

Er is altijd een keuze die bij jouw eigenheid past want dat moet ook zo zijn, je hebt maar 1 leven en dan nog weet je niet hoe lang dat leven zal duren.

So, in the spirit of Xmas wens ik iedereen het beste van zijn/haar capaciteiten toe en een onwrikbaar geloof in zichzelf.

Hoor mij, ik ben aan de preek! Ik heb heus de waarheid niet in pacht maar als ik het vaak genoeg zeg, groeit wel de overtuiging dat het kan!

Zo ben ik dan weer😂.

Vee<<<<<<<<<
p>

Beste Gwyneth…

Deze morgen zag ik onder meer het volgende bericht passeren:

Good for you, zeg ik dan. En ook: Same here!

Is de wereld niet beter af zonder dat je mekaar de haren uittrekt na een scheiding?

Allez, de wereld, mijn microwereld, zijnde mijn kinderen en naaste omgeving.

Yep, dat vind ik ook. Zo weinig mogelijk brokken maken en toegeven dat het beter kan en dus ook toegeven aan mekaar dat je elkaar beter loslaat nu het nog geen ‘haat’-verhaal is.

Want de liefde was er ooit in alle hevigheid en het respect blijft voor de vader van mijn kinderen.

Dat lukt nooit, hoor ik je denken. Jawel,  we zijn bijna 5 jaar en een huwelijk verder en het lukt nog altijd.

Mijn ex en mijn ventje respecteren mekaar, de kinderen van mijn ventje kennen mijn ex, die bij mijn kids hoort. Het was in het begin, zoals mijn jongste zei “awkward” maar dat is nu ‘gewoon’ geworden.

In mijn bijzijn wordt niks slechts over mijn ex gezegd en omgekeerd weet ik dat het ook zo is, omdat het respect er is.

Dat deze situatie, zoals in het artikel hierboven vermeld, niet vaak voorkomt, ligt volledig aan de  mensen zelf. Wij hebben samen veel doorstaan, mijn ex en ik, wij weten dat liefde geen vriendschap alleen is en dat er leven mogelijk is in vriendschap, na een scheiding.

Dat het lastiger was om het zo te doen, dat is zeker. Maar het eindresultaat is de moeite waard nl.  als ouders zijn we er nog steeds allebei en met dezelfde ingesteldheid voor onze ‘huppende’ dochters. En het is een verrijking om te zien dat we beiden ervaren dat het beter is zo, voor iedereen.

Dus Gwyneth, good for you! Laat de rest van de wereld maar ruziën.  Wij tweeen en onze exen staan boven die ruzies en hebben elk de liefde gevonden zonder dat daar veel brokken van kwamen.

En mijn dochters? Vraag het hen, ze zien trouwen allebei nog zitten, dus we zijn in onze opzet geslaagd, allemaal samen, met elk apart zijn inbreng en in het bijzonder ook die van alle kinderen.

Dat is geluk. Als dat ‘apart’ is dan liever zo.

En nu ga ik eten, mijn ventje heeft gekookt. Dank u!

Vee