Ik dacht… wanneer denk ik niet?

  • Ik voel me Arnold Schwarzenegger… except i’m back in plaats van I’ll be back.

En ik vertel niet in t verleden. Dus… full speed ahead.

Het gaat goed, dat wel. Er zijn ook adhd-dagen geweest. Dat ook. Verder pieker ik uit noodzaak niet over zaken, het is wat het is.

Misschien leer ik straks gebarentaal, werkgerelateerd.

Mijn ventje is nog steeds mijn rots, hoewel hij ziek is volgens de dokters.

Lupus, een ziekte die vooral vrouwen onder de 50 treft met etnische roots.

-Ik zei toch dat je heel veel vrouwelijke hormonen had, schat!

Onze zonneklopper mag niet meer in de zon zonder lange mouwen. En de Puzzelstukjes vallen op hun plaats: de spierpijn, de vermoeidheid…

Even positief Vee!

De jongste is geslaagd voor haar eerste jaar universiteit nadat ze met werken in de horeca haar ‘pap’ niet kon koelen, zoals we dat hier zeggen. Een adhder met motivatie kan alles, zeg ik dan.

De oudste probeert zich recht te houden tussen gelukkig zijn, van zichzelf houden, ziek zijn en communiceren met haar moeder op een deftige manier. Ze heeft een huisje gekocht samen met haar lief en stelt het al zoekende goed.

Kind, wat wens ik je meer rust toe maar t zit in de genen!

Je motivatie vasthouden is de boodschap.

Net zoals ik hier lang niet geblogd heb, heb ik ook werktwijfels. De gebruikelijke 2-jaarlimiet komt er aan  en ik zoek naar gras dat groener, interessanter en dichter bij huis is.

 

Het is nodig vakantie. Het piekeren over wat met me gaat gebeuren moet wijken voor het ‘de riem er af’-gevoel, ook iets wat ik denk te moeten ervaren maar weet dat die er niet komt.

Onlangs kwam ik er weer achter dat onzekerheid massa’s energie vreet. Wachtend op een diagnose viel ik een week ‘out’. Ik heb geslapen dat het geen naam heeft.

Mijn collega’s zijn schatjes. Hoe er echter met mensen geschoven wordt door de grote baas is wat mij futloos maakt.

En de gedachte dat ik meer waard ben dan een cadeautje aan de dienst en dus leveragemateriaal.

Karma mag beginnen werken, hoor!

Soit, ik ben koolhydraatarm bezig, kwestie van me daar op te gooien.

Life !

vee

 

We zijn weer gerust voor een jaartje

Handig zo’n app!

Yep. Back again voor een jaartje schrijfsels.

Na over en weer gechat met word press dat verlengen niet lukte verscheen daar plots… abracadabra …. tromgeroffel: de Bancontact app.

Hoera. Makkelijk voor simpele zielen zoals ik. Klik, klak, huplakee. 99 euro van mijn bankrekening en ik gelukkig!

Niet dat ik zo blij ben met bedragen die mijn verdiende loon (no pun intended) verminderen maar deze keer vind ik het niet zo erg.

Straks transformeer ik in een sensorvrouwtje (foto volgt). Mijn slaap wordt vannacht gemonitord. Sensoren zullen mijn gevoeligheid registreren…

WoW Vee! Wat zal er daar uit komen. Hopelijk niet meer als nodig dan om mijn slaapapneu te bevestigen.

Ik snurk blijkbaar een heel bos zaagmachines bijeen en stop dan met ademen om dan oorverdovend weer in gang te schieten.

Wedden dat je vanavond voorbeeldig slaapt, Vee?

Ik kan me er niets bij voorstellen. Als ik slaap weet ik toch van de wereld niet, toch niet van deze wereld.

Het lijkt me op zich spannend om mijn gedrag te monitoren zonder dat ik iets moet doen behalve slapen.

Hoeveel keer gooi ik me om? Hoe ambetant vind ik die sensoren? Hoe erg is het nu gesteld met mij?

Het is wel zo dat als ik slaapapneu heb zou mijn BMI nu al hoog genoeg zijn zoals ik ben en kom ik in aanmerking om eindelijk iets aan mijn overgewicht te doen.

Ik weet niet of ik het dan effectief ook doe, maar het is een optie die zich dan wel aantrekkelijk zal zitten aanbieden 🤔.

Misschien, heel misschien doe ik er operatief iets aan.

Sporten, opletten, diëten, hypnose helpen bij mij niet. Dokters en apothekers zijn het eens dat het aan de pillen ligt. Pillen die mijn leven draaglijk en min of meer normaal maken.

En waarover ik de keuze heb gemaakt dat ik ze niet meer wil missen.

Dus…

Spannend vanavond en tot de bespreking van de resultaten.

En is het geen apneu dan is het zo.

Het is wat het is. Tenzij het niet is wat het is.

Yep!

Vee